Frolicking Girls

Frolicking Girls

Engelenspel; een andere kijk op het leven aan de overkant   nl
Angels at play; another view of life's other side   uk
By John Cali  

www.greatwesternpublishing.org

Vertaling: Hans Brockhuis

Engelenspel

Vandaag zullen we het hebben over een bepaalde visie op het leven aan de overkant, aan gene zijde. Een inzicht, althans gezien vanuit een menselijk perspectief. In de herfst, een paar jaar geleden, was het erg prettig weer, hier in Wyoming, Het voorzag ons van een warme, gezellige avond. De winter komt vaak vroeg in dit hoge land, en we hadden begin september al sneeuw.

Ik maakte daarom gebruik van het weer om in de achtertuin te gaan zitten om achterstallig leeswerk in te halen. De zon stond hoog boven de bergen in het westen. Die kant uit staat een huis aan de overkant van een groot veld, maar het felle licht van de zon verhinderde mijn zicht erop. Terwijl ik me in mijn lectuur verdiepte, was ik me vaag bewust van een aantal jonge meisjes die in de achtertuin van het huis achter het veld aan het lachen en dollen waren. Hun speelse geluiden dreven loom op de achtergrond van mijn bewustzijn.

De tijd gleed snel voorbij. Al gauw streek een zachte, rustige sfeer neer over het land, terwijl de zon langzaam achter de bergen verdween en een paarse schemering over mijn deel van Wyoming trok. De speelse geluiden aan de overkant van het veld waren plots gestopt; zo abrupt in feite, dat het mij uit mijn aangename mijmering haalde. Ik keek naar het huis aan de overkant. De achtertuin was leeg. Vreemd! En nog vreemder was het, drong het opeens tot me door, dat het echtpaar dat in dat huis woont, beslist geen kleine kinderen had.

Mijn gedachten waren plots gevuld met vragen. Waar was ik zojuist getuige van geweest? Die kleine meisjes hadden de tijd van hun leven gehad. Ze wisten echt hoe je plezier kunt maken en hoe je het spel moest spelen. Was er hier een les voor mij? Was dit de manier van het universum om me te vertellen dat het leven over het hebben van plezier gaat? Waren het spelende engelen geweest? Ik vroeg Spirit ernaar, het antwoord kwam direct.

"Lieve mensen, jullie zijn allemaal spelende engelen. Maar je bent het vergeten. En daarom sturen we af ​​en toe vanuit deze niet-fysieke gebieden boodschappers van de vreugde naar jullie toe. We sturen ze als zachte herinneringen aan wie je bent en waar het in het leven op aarde over gaat. We gebruiken het woord ‘herinneringen,’ omdat je al weet wie je bent en waar het om gaat. Als klein kind wist je het nog precies omdat je duidelijke herinneringen had aan waar je net vandaan was gekomen Maar als je volwassen wordt vergeet je menselijke geest het weer. En dus sturen we je af en toe boodschappers.

“Deze boodschappers dienen gewoon als zachte herinneringen om, zoals je zou kunnen zeggen, terug naar je wortels te gaan. Of, beter gezegd, terug naar je hoogste niveau. Jouw graad van grandeur en glorie - de ware God en Godin in JeZelf. Dat wat je was vergeten. We spraken laatst over de ‘sluier’ tussen ‘leven’ en ‘dood. We vertelden je dat de sluier niets anders is dan een illusie, gecreëerd door je menselijke geest –daarbij natuurlijk geholpen en bijgestaan​, door de moderne cultuur en het huidige massabewustzijn.

Er is echter geen sluier, geen scheiding, tussen wat je leven en wat je dood noemt. De dood is gewoon een ander aspect van, of beter gezegd, een overgang naar de volgende stap op je eindeloze, eeuwige reis van het leven. Je hebt geen einde en geen begin. Je bent eeuwig. En waar je je ook in dit spectrum van de eeuwigheid bevindt, je  ziel beoogt om dit een vrolijke plek te laten zijn. Een plaats van meer groei en betere herinnering aan je ware doel, je ware natuur, je ware wezen.

Het leven is goed, lieve mensen. Het leven is eeuwig. Maar, als mens, verlies je soms je grotere Wezen en je grotere Wijsheid uit het oog. Daarom sturen we je vanuit de niet-fysieke rijken zo nu en dan deze speelse boodschappers; deze herinneringen; dit Engelenspel. Daarmee willen we je laten weten dat jullie zelf ook spelende engelen zijn.

Speel goed, lieve mensen. Heb plezier. Wees blij. Ongeacht wat er op dit moment in je leven gebeurt willen we je, zonder enige twijfel, laten weten dat je je op een perfect pad bevindt. Je kunt niet verdwalen. Je bent volmaakt, precies zoals je bent.
Geniet van de reis - JOUW reis. Het is jouw unieke tocht, en het is alles wat je hebt. Het is alles wat je ooit zult hebben, alleen maar de reis. Dus je kan net zo goed veel plezier maken en genieten van je eeuwige rol in het Engelenspel."

terug

Angels at play

Today, we’ll talk about a certain view of life’s other side. A view, at least from a human perspective. In fall, a few years ago, Wyoming’s weather gave us a break, gracing us with a warm, pleasant evening. Winter often comes early in this high country, and we’d already had snow in early September.

So I took advantage of the weather to sit out in the backyard and catch up on my reading. The sun was high over the mountains to the west. There’s a house across a large field on that side, but the sun’s bright light was obscuring my view of it.
As I immersed myself in my reading, I was dimly aware of several young girls laughing and romping in the backyard of the house across the field. Their playful noises drifted lazily in the background of my awareness.

Time slipped away quickly. Soon a soft, peaceful mood settled over the land as the sun slowly dipped behind the mountains and a purple twilight settled over my part of Wyoming. The playful noises across the field had stopped–so abruptly, in fact, it shook me out of my pleasant reverie. I looked over at the house across the field. The backyard was empty. Strange! And stranger still, it suddenly occurred to me the couple living in that house had no small children.

My mind suddenly filled with questions. What had I just witnessed? Those little girls were having the time of their lives. They really knew how to have fun and how to play. Was there a lesson here for me? Was this the Universe’s way of telling me life is all about having fun? Were these angels at play? I asked Spirit about this; the answer came quickly.

“Dear ones, you are all angels at play. But you’ve forgotten that. And so we in these realms of the non-physical occasionally send you messengers of joy, if you will. We send them as gentle reminders of who you are and of what life on earth is all about.
We use the word "reminders" because you already know who you are and what life is all about. As little children, you knew because you clearly remembered where you had just come from. But as you mature your human minds forget. And so we send you occasional messengers.

These messengers serve simply as gentle reminders to, as you might say, get back to your roots. Or, more appropriately, get back to your heights. Your heights of grandeur and glory–the true god and goddess selves you’ve forgotten. We spoke last week of the "veil" between "life" and "death." And we said that veil is nothing but an illusion created by your human minds–aided and abetted, of course, by your modern culture and the mass consciousness.
There truly is no veil, no separation, between what you call life and what you call death. Death is simply another aspect of–or, more appropriately, a transition to–the next step on your endless, eternal journey of life. You have no ending and no beginning. You are forever. And wherever you are on this spectrum of forever, your soul intended it to be a joyful place. A place of greater growth and greater remembering of your true purpose, your true nature, your true being.

Life is good, dear ones. Life is eternal. But, as humans, you sometimes lose sight of your greater being and your greater wisdom. And so we in the non-physical realms often send you these playful messengers–these reminders–these angels at play. We wish to let you know you also are angels at play.

Play well, dear ones. Have fun. Be joyful. No matter what’s happening in your lives at this moment, we want you to know, beyond any shadow of doubt, you are on a perfect path. You cannot go astray. You are perfect, just as you are.
Enjoy the journey–YOUR journey. It is uniquely yours, and it’s all you have. It’s all you will ever have–just the journey. So you might as well have fun and enjoy your eternal role as angels at play.”

back