Nada Kronieken Written with Love Native American

Ruisende zee

Foto: Martha van der Kruit

Floating on a sea of impulses uk
   
Drijvend op een zee van impulsen nl
   
Martin Pleiades  

 

Floating on a sea of impulses

A voice from within, calling out to you. A voice whispering quietly. Silently, meekly but yet a little demanding. A gentle sound, seemingly from the distance but still so very nigh. Nevertheless, clearly audible, there is this understandable energetic susurration claiming your full attention. An impulse.

Identifying you with a sweet voice, her soft embrace, giving you all required attention, possibly drives you into an unknown direction. Away, seemingly away from the heart, deeply into an unfamiliar fairway.

Unacquainted oceans leading you astray. An endless blue surface with so many mysteries and wonders. Underneath and above. Truly, a miraculous sight to behold. Fully adrift in these waters, fully mesmerized by the freedom it has to offer, a sense of being lost is still seeping in. The shore is getting out of sight quickly, until only a tiny dot is left. A particle of home.

Fully surrendered to the wind, a return seems impossible. The inner knowing that there will be a harbor in due time, provides a tiny sense of solace. A subtle sign that in reality you will never get lost.

Loose, out of control, messy and utterly confused. Disconnected from the true consciousness. The true you. Floating away from the heart. Floating on a sea of impulses, not knowing where it is taking you. A peculiar, but lovely adventure it is, with solely a small rubber boat just containing a glimpse of your real presence. Merely your Earthly vehicle. An exterior, lacking the energetic content that represents the real you. Deeply hidden. Not unlike an empty shell. Just as if there is nobody home. Out on vacation.

But wait, land in sight, a safe haven in the remote distance. A feeling of relief is entering your being. A familiar knowing, that although this adventure appeared to be risky and treacherous, it has come to an end. Reaching a conclusion and no harm was ever done. Yet another part of that infinite ocean is explored and a new harbor is reached.

Tugs are coming to the rescue, guiding you in. That last mile of what seemed a perilous journey. Yes, you are being loved, being helped and welcomed back. Welcome home.

back

Drijvend op een zee van impulsen

Een geluid van binnenuit wenkt je. Een stemmetje, zacht fluisterend. Stil, gedwee maar ook met een duidelijk verlangen. Een lieflijk geluid, schijnbaar vanuit de verte, maar toch ook zeer nabij en daarom duidelijk te verstaan. Een glasheldere energetische fluistering vraagt je volledige aandacht. Een impuls.

Zich identificerend met een lieve stem, haar zachte omhelzing, door middel van het geven van al de aandacht die het vraagt, drijft ze je misschien wel in een onbekende richting. Weg, schijnbaar weg van het hart, diep in een onbekend vaarwater.

Onbekende oceanen leiden je op een dwaalspoor. Een eindeloos blauw oppervlak met al zijn mysteries en wonderen. Zowel boven als onder. Werkelijk fascinerend en een lust voor het oog. Volledig op drift in deze wateren, volkomen gebiologeerd door de vrijheid die het te bieden heeft. Desondanks sijpelt er een gevoel van verdwaald zijn binnen. De kust verdwijnt al snel uit het zicht, slechts een kleine stip overlatend. Een fragmentje van thuis.

Volledig overgeleverd aan de wind, lijkt een terugweg niet mogelijk. Toch brengt het innerlijke weten dat zich tijdig een haven zal aandienen, je een weinig troost. Een subtiel teken dat je in werkelijkheid nooit verdwalen kan.

Je voelt je los, stuurloos, verloren en uitermate verward. Losgekoppeld van het ware bewustzijn. De ware jij. Wegdrijvend vanuit het hart. Drijvend op een zee van impulsen, niet wetend waar het je brengen zal. Het is een eigenaardig en toch heerlijk avontuur, met enkel een klein rubber bootje die een glimp bevat van je ware tegenwoordigheid. Het is slechts je Aardse voertuig. Een buitenzijde, vrijwel zonder de energetische inhoud die de ware jij representeert. Diep verborgen. Niet anders dan een leeg omhulsel. Alsof er niemand thuis is. Weg, op vakantie.

Maar wacht, land in zicht. Een veilige haven in het verschiet. Een gevoel van opluchting vervult je Zijn. Een vertrouwd weten, dat hoewel dit avontuur riskant en verraderlijk leek, het toch tot een goed einde is gekomen. Het bereiken van een slotsom, die je zegt dat het je absoluut geen kwaad heeft gedaan. Maar je hebt wel een voor jou nieuw deel van die eindeloze oceaan onderzocht en een nieuwe haven bereikt.

Sleepboten komen je te hulp, loodsen je naar binnen. Voor die laatste mijl van wat een gevaarlijke zoektocht leek. Ja, er wordt van je gehouden, je staat er niet alleen voor en je wordt welkom geheten. Welkom thuis.

terug