Written with Love Written Speciaal

Overvloed is een manier van denken

 

Column door Simone Awhina

© december 2009

Simone
www.justsimone.com    
Simone in La Louvesc

Na een aantal jaren als alleenstaande vrouw door het leven te zijn gegaan, woon ik sinds twee maanden samen met een geweldige man. Deze lieve man heeft twee kinderen, een zoon van zeventien en een dochter van bijna zestien. Twee bijzondere, jonge mensen die gedeeltelijk bij ons wonen. Zelf heb ik geen kinderen en nooit een  echte kinderwens gehad, dus je kunt je misschien wel voorstellen dat mijn leven een totaal andere wending heeft gekregen. Ineens moet ik rekening houden met anderen; gaat het niet meer alleen om mij. Toen zijn dochter voor het eerst bij ons sliep en ik ineens een andere tandenborstel in ONS bakje zag staan, kneep mijn hart samen. Wat was ik blij geweest toen ook mijn tandenborstel zijn maatje gevonden had. Nu stond er voor mijn gevoel ineens een indringer bij. Jarenlang heb ik verlangd naar het samenzijn met mijn zielsmaatje en nu hij eindelijk in mijn leven is  moet ik hem delen. ‘DELEN, ik wil hem helemaal niet DELEN,’ schreeuwt een stemmetje in mij. ‘Dit is ons huis, ons plekje. Ik wil geen indringers. Ik wil hem helemaal voor mijzelf!!!’

De volgende morgen deel ik deze gevoelens met mijn lief en de begripvolle schat vraagt mij of ik dit gevoel ergens van herken. Ik kom er niet bij.

‘Wanneer heb je dit eerder gevoeld,’ vraagt hij liefdevol. Ineens voel ik het. Het is een erfenis uit mijn jeugd. Als kind ben ik mij hier absoluut niet bewust van geweest.
Ik was nog geen jaar toen mijn moeder weer zwanger was.

‘We krijgen twee kinderen snel op elkaar, want dan kunnen ze leuk met elkaar spelen,’ was hun idee. Natuurlijk was ik blij dat ik een broertje had, maar hij vroeg wel HEEL erg veel aandacht. Ik ervoer voor het eerst een gevoel van tekort.  Kreeg niet meer alle aandacht. Kwam ineens regelmatig op de tweede plaats. IK moest leren delen.

Mijn ouders hadden een eigen bedrijf en paarden als hobby dus veel tijd voor ons was er niet. Als mijn broer geen positieve aandacht kreeg, ging hij kattekwaad uithalen en eiste op die manier zijn aandacht op. Het bleef helaas niet bij onschuldig kattenkwaad dus was de harmonie  in huis regelmatig ver te zoeken. Ik was een lief kind, vroeg weinig aandacht, gedroeg me verantwoordelijk en voelde dat ik lief moest zijn omdat mijn ouders niet nog een moeilijk kind aankonden. Maar ik was wel een kind dat ook liefde en aandacht nodig had en ik voelde dat dat verlangen niet door mijn ouders vervuld kon worden. Ik leerde al jong dat ik voor mezelf moest op komen. De aandacht die ik kreeg, wilde ik natuurlijk vasthouden en even helemaal voor mij alleen hebben. Ik wilde op dat moment absoluut niet delen.  Dan kreeg ik tenslotte niet genoeg.  

‘Kan het werkelijk zijn dat dit gevoel van toen er nog steeds voor zorgt dat ik het soms moeilijk vind om te delen?’ vraag ik. Mijn lief, die naast fysiotherapie, acupunctuur en psychosomatiek ook coaching gestudeerd heeft, legt uit dat dit inderdaad heel goed mogelijk zou kunnen zijn.
‘Lieverd, er is genoeg liefde om te delen. Het feit dat ik deel wil niet zeggen dat er een tekort is. Ervaar ook hierin overvloed,’ zegt hij wijs.

Wat een openbaring. Zo heb ik het nooit eerder gezien. Het is toch eigenlijk te gek om te denken dat wanneer hij liefde aan zijn zoon en dochter geeft, er niet meer genoeg voor mij zou zijn. Wat heerlijk om nu te voelen dat er liefde in overvloed is, ook in mij. Inmiddels staan er vier tandenborstels bij  ons in een bakje en ik moet erkennen dat dit ook heel gezellig is. Samen spelletjes doen, filmpje kijken of pizza maken. Ineens ervaar ik delen met anderen als een overvloed in plaats van een beperking.

Dit ervaar ik nu ook in andere aspecten van mijn leven. Momenteel moeten we enorm letten op hoe we ons geld besteden. Ik heb nog een huis in Amerika dat niet verkocht is en mijn lief moet twee gezinnen onderhouden. Toch ervaar ik overvloed. Ik denk niet meer in termen als; we moeten zuinig zijn, op de centjes letten, dit kost te veel, we kunnen dit niet doen etc. Bedachtzaam omgaan met electriciteit en water of zorgvuldig boodschappen doen, voelt nu als bewust leven. Bewust leven voelt aan als een verruiming. Het voelt fijn om zorgvuldig na te denken over hoe ons geld te besteden, te besparen en te recyclen, wat ook nog eens bijdraagt aan een beter milieu. De kringloop is onze favoriete winkel geworden. Ik kocht laatst prachige zwarte, leren laarzen voor € 8,50. Nieuw had ik daar zeker € 70,00 voor moeten betalen. Vijf spelletjes voor € 10,00 waar ik anders nog niet eens één spel voor had kunnen kopen. Hoezo tekort. Dit is overvloed. Ik koop niet zomaar meer iets omdat ik het leuk vind. ‘Heb ik het werkelijk nodig?,’ vraag ik mij nu eerst af en meestal blijkt dat niet het geval. Wat ik wel nodig heb is liefde, samenzijn, verbinding, aandacht, zachtheid. Daarvan is er meer dan genoeg. Verder eten we iedere avond lekker, hebben een heerlijk dak boven ons hoofd en genoeg kleding. Ik doe datgene wat mijn passie is en waar mijn hart ligt, heb fijne mensen om mij heen en een liefde die mij op iedere manier voedt. Ik ervaar overvloed.

Simone Awhina