Ben Brockhuis

Boodschappen vanuit de andere wereld

De weerstand voorbij

Ben Brockhuis

(Bij leven journalist in Twenthe)

 


Wanneer je naar dit soort zaken vanuit een hogere dimensie kijkt, kun je zien dat weerstand iets is dat door de mens zelf, meestal onbewust, wordt veroorzaakt. Misschien is het wel zo dat de door jezelf opgerichte blokkade ervoor zorgt dat jij niet verder wilt/hoeft dan tot hier. Misschien is het wel zo dat er een inwendige angst binnenin jezelf bestaat om de blokkade niet te hoeven te trotseren en om eens te kijken wat zich voorbij die weerstand, voorbij die aversie, voorbij het onbekende bevindt en afspeelt. Want daar, in de verte, voorbij de barricade, is het misschien wel eng, kom je misschien wel dingen tegen die je helemaal niet tegen wenst te komen, die je tegen de borst stuiten, of erger, waar je totaal geen raad mee weet. En dat is hier ook het geval bij met de geringe verkopen van het boek van mijn zoon.

Maar angst is er om te overwinnen; om te transformeren naar iets anders, misschien wel naar liefde, compassie of mededogen. Misschien ligt er wel roem of rijkdom aan de andere kant van de barricade. Wie zal het zeggen. Maar aan de andere kant is het misschien wel zo dat die roem en rijkdom helemaal niet worden gewenst. Misschien wordt er wel als een berg tegen de versperring aangekeken, lijkt die vele malen hoger dan dat hij in werkelijkheid is. Want als je jezelf toestond om over de weerstand heen te kijken komen er misschien wel allerlei nieuwe dingen op je pad. Zijn er ineens allerlei nieuwe mensen die misschien wel onaardig zijn of in ieder geval onbekend. Want wanneer je jezelf verbiedt te kijken, ontneem je jezelf de kansen die er op jou te wachten liggen.

Kijk maar eens naar het gewone leven om je heen. De gemeenteraad besluit om een tramlijn aan te leggen door jouw straat. Wel, dat is geweldig, zou je zeggen. Als die er ligt dan kunnen we met zijn allen in een ommezien in de stad of op het station komen. Maar nee, als omwonenden schieten wij – als was het afgesproken – massaal in verzet. Help, er verandert iets; help, de mooie bomen in de straat moeten sneuvelen, help, die tram maakt misschien wel lawaai, help… enzovoort. Collectief  kijken we uitsluitend naar de directe gevolgen. Naar de verbouwingen, de opstoppingen, rommel in de straat voordat de tramlijn er ligt. Er wordt niet gekeken naar de mogelijkheden – een goede infrastructuur en de mogelijkheid om snel en voordelig, vlug en vaardig,  ergens te komen. Mogelijkheden die er voorheen niet waren.

En daarom wordt er een blokkade opgeworpen, we knallen in de weerstand en blokkeren onszelf voor de mogelijkheden van de toekomst die eigenlijk voor het oprapen liggen.

Om terug te komen op het eerste deel van dit verhaal. Waar ligt de barrière die de doorbraken als die van ‘Het Avontuur van het Leven’ in de weg staan. Precies! In de angst voor het onbekende. Het is dus van belang om erachter te komen hoe het leven eruit zou kunnen zien wanneer het boek wèl zijn weg naar de lezers zou vinden. Is het echt zo eng om in die veronderstelde roem en voorspoed te verkeren. Natuurlijk niet. Misschien geeft het een beetje stress, vanwege alle nieuwe dingen die er op je af komen, maar het heeft ook zo zijn voordelen. Zoals in de eerste plaats het heerlijke gevoel dat je zult hebben wanneer je je kunt realiseren dat er zoveel lezers zijn die van jouw verhalen kunnen genieten, die de mogelijkheid zullen hebben om het verhaal achter het verhaal te leren kennen en die misschien wel in staat zijn om hun eigen waarde en eigenwaarde te ontdekken die onbewust in de verhalen besloten liggen. Bovendien is er de abundance, de overvloed die op je af zal komen, wat niet meer of minder zal zijn dan de afdoening van de schuld,  die is ontstaan door al het werk dat er in dit prachtige boek is gestoken. Het is hoog tijd dat de balans in de energiehuishouding terugkeert; dat degenen die jouw boek aanschaffen zich realiseren dat de prijs die zij hiervoor betalen slechts met energie-uitwisseling te maken heeft.

Dat is het waar het hier om gaat. Het terugvinden van de balans en die is niet te vinden door in de barrière te gaan graven. Die is slechts VOORBIJ DE WEERSTAND te vinden; daar waar de zon schijnt, en waar de avonturen worden beleefd en geleefd, die zich thans tegen de blokkade te pletter lopen…

Kortom, het is tijd voor overvloed èn voor nieuwe avonturen.

Vrede en harmonie,

Ben Brockhuis

terug