Gedichten
Nada Kronieken
Contact
Running Fox Homepagina
Written with love
Nieuw op Running Fox

Writing

The Nada Chronicles, # 71

Geïnspireerd schrijven nl

Inspired writing uk

Hans Brockhuis; English by Debby Jenner

Misschien inspireert dit verhaal jou wel om jouw eigen creativiteit weer eens op te pakken en geïnspireerd scheppend bezig te zijn en op die manier iets wonderbaarlijk moois tot stand te brengen. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen, zo heb ik geleerd, is om van binnen zo stil mogelijk te worden en te laten gebeuren wat zich aandient.
Maybe this story inspires you to once more grab your own creativity and be inspired into your own creativity, in order to bring about something wonderfully beautiful. The only thing you have to do for that is to become silent inside and to let happen what comes about.



Geïnspireerd schrijven

De Joodse filosoof Moshe Ibn Ezra zei het al in de 10e eeuw: “Een boek is een vriend die genot in eenzaamheid en licht in de duisternis geeft.” Zo is het ook met het schrijven daarvan. Ik kan dat uit de eerste hand beamen. Schrijven, woorden aan het (tegenwoordig virtuele) papier toevertrouwen is voor mij niet alleen een groot genoegen, maar ook een manier om met de lezer te communiceren, om de dingen die ik heb bedacht met de lezer te delen.

Schrijven doe ik al vanaf dat ik heel jong was. Mijn vader was journalist. Toch heb ik hem fysiek nooit gekend omdat hij overging toen ik nog geen 1 ½ jaar oud was. Blijkbaar heb ik van hem de schrijfgenen overgenomen en ik kan niet anders zeggen dan dat het proces van schrijven voor mij, net als de titel van deze nieuwsbrief, een passie is.

Vanaf het moment dat ik als tien- of elfjarige van mijn moeder – op zo’n ouderwetse ‘hoge’ schrijfmachine – leerde typen, begon ik verhaaltjes ‘uit mijn duim te zuigen.’ Als door een wonder zijn enkele daarvan bewaard gebleven, evenals enkele jaren later het eerste nummer van mijn eerste ‘tijdschrift’ onder de kop ‘het dagblad,’ waarvan ooit welgeteld 3 nummers zijn verschenen. Ik 1959 volgde het al iets serieuzere maandblad  ‘Het observatorium,’ met wetenswaardigheden over de sterrenhemel waarover ik in die dagen, maart 1959, veel had gelezen en waarvoor ik grote belangstelling aan de dag (of moet je hier van nacht spreken) legde. De drive om kennis met anderen te delen, zat er toen blijkbaar al in.

Passie dus. Ook tegenwoordig nog is voor mij het schrijven van verhalen een groot plezier. Toch heeft zich in de loop der jaren – ook bij mij -  in dit opzicht een revolutie afgespeeld. Het ‘uit mijn duim zuigen’ heeft, mag ik wel zeggen, plaatsgemaakt, voor serieuze informatie en wanneer ik mij bezighoud met het schrijven van artikelen die in het Running Fox gedachtegoed passen, is er vaak, ik kan niet anders zeggen, werkelijk sprake van geïnspireerd schrijven.

Tijdens het schrijven hiervan komt het mij voor dat ik heel erg in een staat van samensmelting verkeer met iets of iemand vanuit de meestal ongeziene wereld, die mij op de een of andere manier in staat stelt datgene aan het papier toe te vertrouwen wat op dat moment zinnig kan zijn om met de lezer te delen. Je zult ongetwijfeld hebben opgemerkt dat elke nieuwsbrief die ik uitbreng een ander thema heeft. Steeds wordt er over dat onderwerp vanuit verschillende gezichtspunten inzichten aangereikt die het onderwerp kunnen verdiepen. Steeds nodig ik daartoe mensen uit die daarover vanuit hun ervaring iets kunnen vertellen, maar ook zelf pleeg ik een duid in het zakje te toen, zodat de uitlichting van het onderwerp zo diepgravend mogelijk tot stand kan komen.

Over veel waarover in de Running Fox Papers is gesproken heb ik in de loop der jaren het een en ander opgestoken zodat ik er met enige kennis van zaken over kan berichten. Maar het komt ook voor dat er een onderwerp op mijn pad komt waarvan ik het gevoel heb er niets van te weten. In zo’n geval zet ik mij voor de computer, maak mijn hoofd leeg en wacht af wat er gaat gebeuren. Tot mijn vreugde kan ik je zeggen dat er dan ook vaak echt wat gebeurt. De woorden lijken dan vanuit het niets op het scherm te belanden. Natuurlijk, mijn vingers bedienen het toetsenbord, maar in dergelijke gevallen is Hans Brockhuis een toeschouwer die het allemaal maar laat gebeuren. Ik kan je verzekeren dat op dergelijke momenten buitengewoon mooie inzichten tot stand komen en zijn gekomen.

Ik kan niet anders zeggen dat geïnspireerd schrijven dankbaar werk is en ik realiseer mij dat dergelijke geïnspireerde momenten ook bij jou en bij vele anderen voorkomen. Denk maar eens aan schilders of andere kunstenaars. Een leeg doek wordt een prachtig schilderij; een vormeloze brok steen wordt een uitmuntend beeldhouwwerk; een stuk stof een fantastisch kleed. Bedenk maar eens wat jouw eigen inspiratie is, en wat jij in je leven op een dergelijke manier misschien al tot stand hebt kunnen brengen. Misschien inspireert dit verhaal jou wel om jouw eigen creativiteit weer eens op te pakken en geïnspireerd scheppend bezig te zijn en op die manier iets wonderbaarlijk moois tot stand te brengen. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen, zo heb ik geleerd, is om van binnen zo stil mogelijk te worden en te laten gebeuren wat zich aandient.

Running Fox wenst jou veel heerlijk geïnspireerde momenten toe.

terug

Inspired writing

The Jewish philosopher Moshe Ibn Ezra already said it in the 10th century: 'A book is a friend who gives pleasure in loneliness and light in darkness.' The same counts for the writing of it. I can admit to that from first hand. Writing, trusting words to the (nowadays virtual) paper is for me not only a big pleasure, but also a way to communicate with the reader, to share things I have thought up, with the reader.

Since my youger years already, I have been writing. My dad was a journalist. Yet I haven't known him physically because he passed away when I wasn't even 1,5 years old. Apparently I have inherited his writing-genes and I cannot say anything else than that the process of writing for me, just as the title of this newsletter, is a passion.

From the moment that I, as a ten- or eleven year old one- on such an old fashion 'high' typewriter, my mother teached me to type, I started to make up stories. As through a miracle some of them were kept safe even as, a few years later, the first issue from my first 'magazine' under the name of 'the newspaper', of which all in all no less than three issues appeared. In 1959 followed a bit more serious monthly magazine 'the observatory,' with novelties about the starry constellations, about which I had read a lot in March 1959, and for which I had a very great interest. The drive to share knowledge with other was already apparent then.

So passion. Also nowadays the writing of stories is still a big pleasure. Yet, over the years, even by me in that respect, a revolution has taken place. The 'making up of' has, I may say so, been replaced for serious information and when I am busy with the writing of articles that fit in the Running Fox, Sprit seems present to present, I cannot say otherwise, inspired writing.

During the writing of this it occurs to me that I am very much in a state of fusion with something or someone from the mostly unseen world, which in one way or another, puts me in the position to entrust that to the paper what on that moment can be useful to share with the reader. No doubt you will have noticed that every newsletter I issue has a different theme. Always insights from different point of views are brought in about that subject, thus deepening it. All along I invite people to do their share, whom from their experience can tell something about it, but also I am giving my contribution so that the light out of the subject can come about as profoundly as possible.

Much of which in the Running Fox papers has been spoken of, wasprivided to me over the years, so that I can tell about it with some knowledge of business. But is also happens that a subject crosses my path of which I have the feeling to know nothing about. In such case I put myself behind the computer, empty my head and wait for what will happen. To my joy I can say that often something really happens. The words seem to appear on the screen from nowhere. Of course my fingers operate the keyboard, but in such cases Hans Brockhuis is a spectator who all just lets it happen. I can assure you that on such moments extra-ordinary beautiful insights did arise.

I cannot say anything else than that inspired writing is grateful work and I realize that such inspired moments also are present with you and many others. Just think about painters or other artists. An empty canvas becomes a beautiful painting; a shapeless piece of stone becomes an excellent sculpture; a piece of fabric a magnificent carpet. Imagine what your own inspiration is and what you in your life or in such way maybe already have made happen.

Maybe this story inspires you to once more grab your own creativity and be inspired into your own creativity, in order to bring about something wonderfully beautiful. The only thing you have to do for that is to become silent inside and to let happen what comes about....

Running Fox wishes you a lot of lovely inspired moments.

terug