Het Nieuwe Licht

Hanneke Elderhorst: Het Nieuwe Licht

Het Nieuwe Licht; een ultiem spiritueel kunstgevoel

The New Light; An ultimate sentiment of spiritual art

 

The Nada Chronicles, # 91

Hans Brockhuis

  nl uk

Het Nieuwe Licht

Wanneer ik mij wil laten inspireren door een spiritueel kunstwerk hoef ik slechts enkele stappen te lopen. In mijn huiskamer, op een plaats die regelmatig wordt beschenen door uitbundige zonnestralen, hangt het schilderij getiteld: ‘Het Nieuwe Licht’, dat door kunstenares Hanneke Elderhorst met veel passie en Liefde is geschilderd.

Tot mijn grote vreugde heb ik het doek van haar in bruikleen en elke keer als ik er langs loop, of de voorstelling op me laat inwerken, komt er een golf van energie op me af die me een boost geeft om verder te gaan.

Als je de voorstelling op je laat inwerken, op deze pagina is slechts een vele malen verkleinde versie te zien, merk je als je daarvoor gevoelig bent, van alles. In de eerste plaats is er de oppervlakkige voorstelling. Misschien zijn het verschillend gekleurde wolken die uitzicht geven op een plek waarachter je de zon kunt wanen. De dynamiek die in het schilderij opvalt, is heel bijzonder en lijkt je meteen te willen omarmen.

Maar er is meer. Wanneer je je gedachten uitschakelt en de energie probeert te voelen die vanuit dit schilderij op je afkomt, ontdek je dat er veel meer gezegd wil worden. De heldere lichte plek, iets uit het midden, lijkt zich te intensiveren; er begint iets te trillen. De frequentie van die trilling wordt vervolgens steeds hoger, steeds hoger, lijkt steeds tastbaarder te worden. Het is geen schilderij meer waar je naar kijkt. De materie waarvan het is vervaardigd lijkt zich getransformeerd te hebben en is tegelijkertijd aarde, lucht, vuur, water en ether geworden. Je laat je meevoeren en uiteindelijk kun je de afzonderlijke trillingen en elementen niet meer waarnemen en je ontdekt een zinderende samenballing van energie die zich niet aan je wil opdringen maar die wel een boodschap voor je heeft. Deze tijding wil je opmerkzaam maken op de derde, de vierde en nog misschien nog veel meer lagen die zich binnen de omraming van de op wolken lijkende kleuren aan je openbaren.

Je laat je meevoeren, want je merkt dat al die energieën die zich om je heen bevinden en waarvan je nu deel uitmaakt, ongelofelijk liefdevol van karakter zijn en je liefderijk begeleiden naar verre verten, naar plaatsen waarvan je denkt nog nooit te zijn geweest. Wonderbaarlijke uitzichten die zowel je geest als je lichaam verkwikken presenteren zich. Het gevolg is dat jij je volledig kan en wil overgeven aan alles wat zich aan je wil openbaren.

En dan…, op het moment dat je denkt dat je alles wel hebt ontdekt, merk je dat je als het ware naar binnen wordt gezogen, dat je deel van het schilderij gaat uitmaken. Dat je op een plek komt van waaruit die energie afkomstig is. Van het ene op het andere moment, zo bespeur je, bevind je je niet meer op moeder Aarde. Het is je nog niet helemaal duidelijk waar je wel bent, maar je merkt op dat er zich vele zielen om je heen bevinden die je liefdevol en met open armen ontvangen. Prachtige klanken bereiken je gretige oren en je verliest je in de mooiste muziek, mooier dan de wonderschone klanken van Johann Sebastian Bach. Subtiele geuren openbaren zich; een zacht briesje verzacht de krachtige zonnestralen; de hele omgeving voelt aan als één groot kunstwerk. Kortom, een weldadige rust, een nieuw Licht overmant je en je weet dat het helemaal goed is. De rust die je voelt is er een zoals je nog nooit hebt mogen ervaren.

Begeleid door een aantal huppelende kinderen, maak je een wandeling over een glooiing met hoog gras van een weldadig diepgroene kleur. Je baadt in de beek, onderaan de helling, ademt subtiele geuren in. Je mag een gewaad aantrekken met een textuur die je nog nooit eerder hebt gezien of gevoeld. Fijner dan het fijnste zijde voelt het aan. Het is jammer dat je er na een tijdje weer afstand van moet doen.

Een schare wezens, wat niets anders dan engelen kunnen zijn, trekt vreedzaam voorbij. Vriendelijk zwaaien enkelen naar je; je zwaait terug. Een prachtig berglandschap ontpopt zich voor je geestesoog. Besneeuwde toppen waarvan de omlaag glooiende hellingen geleidelijk opgaan in zuivere bossen en groene met bloemen bespikkelde weiden. Klaterende beekjes zoeken zich een weg naar het vreedzame dal waar zich allerlei soorten dieren bevinden.

Hier en daar staat een bouwsel. Geen enkele is eender. Zonder dat iemand mij dat hoeft te vertellen weet ik dat elk gebouw in feite onstoffelijk is en wordt bewoond door een ziel die zich zijn eigen tijdelijke woonstede heeft gecreëerd.
Hoog op de bergen is het koud; in het dal is het warm. Een Haiku ontstaat in mijn brein:

Gaande in de sneeuw
ervaar ik warmte en kou
en herken waarheid.

Dan ontdek ik dat de koude die ik hoog in de bergen heb ervaren eigenlijk geen kou is. Het is een tinteling, een andere hoedanigheid van de warmte in het dal die behalve dat ook vibratie van de koude in zich draagt en omgekeerd.

Het leert mij dat alles – ondanks de uiterlijke verscheidenheid – één is en dat die eenheid de grondstof is van de liefde waarmede wij schepsels van de kosmos m/v allen doordrongen zijn. Dat dit er in het dagelijks leven niet altijd van komt, om het maar eens verbloemd uit te drukken, is mede een uitvloeisel van het feit dat wij op een van de weinige planeten met vrije wil wonen en er dientengevolge soms een behoorlijk potje van maken. Noem het een uit de hand gelopen experiment.

Het mooie van dit alles is dat, in weerwil van al deze tegenstrijdigheden, afzonderlijke zielen deze uitdaging willen aangaan om door het verspreiden van een loyale levenshouding, bijzondere zaadjes te planten om uiteindelijk de mogelijkheid te bieden om liefde te laten zegevieren. Het is een geruststellende gedachte.

Ten slotte komt alles weer tot rust en voel ik dat het tijd is om terug te keren naar het Hier en Nu. Ik maak de reis in omgekeerde richting en sta weer oog in oog met het schilderij dat, ik weet het nu zeker, niet voor niets ‘Het Nieuwe Licht’ als titel heeft meegekregen. Deze reis binnen in dit bijzondere kunstwerk heeft mij opnieuw wakker gemaakt. Heeft nieuw licht laten schijnen op alles wat zich in de beschreven ‘verre verten’ kan afspelen.

Running Fox wenst jou veel ‘Nieuw’ Licht toe.

Ps. Op 10 oktober 2013 organiseer ik bij mij thuis een Lichtcirkelavond die ‘Het Nieuwe Licht’ als thema zal dragen. Meer informatie hierover is te vinden via deze link: http://www.runningfox.nl/inspiratieavond.html

terug

The New Light

When I want to be inspired by a spiritual work of art I only have to go just a few steps. In my living room hangs, in a place which is regularly drenched by exuberant sun rays, the painting entitled: ' the New Light. It is painted with a lot of passion and love by the artist Hanneke Elderhorst. 

To my great delight I got the canvas on loan from her and every time I pass by, or let myself be affected by the presentation, I receive a surge of energy, giving me a boost to go on.

~*~*~*~

When you soak in what is presented, on this page only just a scaled down version can be seen, you notice if you are sensitive to it, many things. First, there is the superficial presentation. Maybe it is the different colored clouds giving vista on a place behind which you may expect the Sun. The momentum created in the painting stands out, is very special and seems to want to embrace you right away.

But there is more. When you turn off your thoughts and try to feel the energy from this painting coming your way, you discover that there is much more to be said. The bright light spot, somewhat out of the middle, seems to intensify; something begins to vibrate. The frequency of that vibration becomes ever higher, ever higher, seems to be getting more tangible. It is not a painting any more you are looking at. The substance of which it is manufactured seems to have transformed itself and is at the same time earth, air, fire, water and ether. You get carried away and eventually you can perceive the separate vibrations and elements no longer and you discover a blistering concentration of energy that does no longer want to intrude on you anymore but that does have a message. These tidings want to reveal the third, fourth, and maybe much more layers that are hiding within the frame of the cloudlike colors.

You get carried away, and you discover that all those energies around you, now being part of you, are incredibly loving in nature, guiding you full of kindness to distant places, of which you think to never have been. Miraculous views that both invigorate your mind as well as your body present themselves. The result is that you are able and willing to fully surrender to anything that wants to disclose itself.

And then..., just when you think to have discovered all, you notice that you are, as it were, sucked in. That you have become part of the painting. That you find yourself in the very place from which that energy originates. From one moment to the other, so you detect, you're no longer on mother earth. It’s not quite clear where you are, but you discover that there are many souls around who welcome you lovingly and with open arms. Beautiful music reaches your eager ears and you lose yourself in the most beautiful music, even more beautiful than the wonderful sounds of Johann Sebastian Bach. Subtle fragrances reveal themselves; a gentle breeze softens the powerful sun rays. The whole area feels like one big work of art. In short, a blissful tranquility, a new light overtakes you and you know it's all very good. The peace that you feel there is one like you've never experienced.

Accompanied by a number of skipping children, you walk on a slope with high grass of a pleasant deep green color. You bathe in a stream down the slope, exude subtle scents. You may don a robe with a texture you have never seen or felt before. It feels finer than the finest silk. It is a pity you have to relinquish it after a while.

A host of creatures, which can be nothing but angels, peacefully passes by. A few of them friendly wave to you; you wave back. A beautiful mountain landscape is emerging before your mind's eye. Snowy peaks whose gentle slopes gradually blend into pure forests and green meadows dotted with flowers. The water of murmuring streams and mighty waterfalls gradually find their way to the peaceful valley where there are all sorts of quiet animals.

Here and there is a structure. None of them is similar. Without anyone having to tell you, You know that every building is in fact immaterial and is inhabited by a soul that has created himself his own temporary habitat.
High in the mountains it is cold; in the valley it is pleasant. A Haiku arises from your brain:

Strolling in the snow
I experience heat and cold
And recognizetruth

Then you discover that the cold You've experienced high in the mountains actually is no cold at all. It is much more a tingling, another capacity of the heat in the Valley that also carries vibration of the cold in itself and vice versa.
It teaches you that everything – despite its outward diversity – is in fact all one and oneness being the raw material of love wherewith we creatures of the Cosmos are all permeated with. That this is not always the case in everyday life is, to put it gently, also partly a consequence of the fact that we live on one of the few planets with free choice. As a result we sometimes screw up things immensely. Some would call it an experiment gotten out of control.
Finally, everything comes back to rest again and you feel it is time to return to the here and now. The journey reverses and once again you stand face to face with the painting that, you know now for sure, hasn’t got its title 'the new light' for nothing. This trip inside this special artwork has awakened you again. It has shed a New Light on anything what may enroll in the 'far expanse'.
Running Fox wishes you much New Light.

back