Written with Love Written Speciaal
 

'De andere wereld/The other world' by M.C. Escher

 

Een blik in de andere wereld
Eigen ervaring onderwijst mensen

A quick glance into the other world

Own experiences teach people


Door Lars A. Fischinger




Een blik in de andere wereld

Waarschijnlijk zal ieder mens zich minstens éénmaal in zijn leven de vraag hebben gesteld over een leven na de dood. Bijna iedereen heeft er wel eens over nagedacht wat er zich na dit aardse leven zal afspelen. En wanneer dat niet zo is, dan is zeker voor ieder mens ooit de tijd gekomen om er wel over na te denken. Want om de dood kun je niet heen, het hoort bij het leven.

Maar velen piekeren er helemaal niet over of er na het aardse leven een soort van leven in het hiernamaals, of zelfs een wedergeboorte bestaat. Toch zijn zij er uit eigen ervaring zeker van: Ja, het hiernamaals bestaat. Ja, er bestaat na de dood een voortleven in een ‘andere wereld’. We spreken hier over mensen met een zogenaamde BDE (Bijna Dood Ervaring). Dit is een zeer omvangrijk thema die talrijke zeldzame fenomenen omvat en al eeuwenlang wordt onderzocht. Maar gedurende de laatste tientallen jaren, waarin de geneeskunde en in het bijzonder de eerste hulp diensten zich razendsnel ontwikkeld hebben, waardoor velen aan de dood zijn ontrukt, hebben de BDE’s de belangstelling van de onderzoekers en medici gewekt.

Deze BDE’s worden tegenwoordig vaak tot de parawetenschappen gerekend en als zodanig regelmatig met de nek aangekeken. Maar er bestaat ook serieus onderzoek! De ‘standaard’ ervaring bestaat absoluut niet. Toch beschrijft het BDE onderzoek een dergelijke ervaring op de drempel tussen leven en dood graag als volgt. Bij een zogenaamde ‘stervenservaring’ ervaart de betrokkene plotseling het gevoel dat zijn innerlijk, zijn Ik of eenvoudig zijn ziel (men spreekt hier ook over astraallichaam), zich afscheidt van zijn fysieke lichaam en boven het schouwtoneel begint te zweven. Daarbij ziet diegene zijn lichaam quasi ‘van bovenaf’, bijvoorbeeld op het ziekbed liggen en dat de artsen en het verplegend personeel om zijn leven strijden. Slechts enkele ogenblikken later schijnt zich een soort tunnel te openen. De betrokkene wordt vervolgens deze lange tunnel ‘ingezogen’ en zweeft naar een helder maar niet verblindend licht aan het eind van de tunnel.

Dit subfenomeen bij BDE is met zekerheid het meest bekend bij het grote publiek. Ook wordt in de nabijheid van deze tunnel naar het gindse regelmatig een zogenaamde levensfilm genoemd. Dat wil zeggen dat de betrokkene belangrijke scènes uit zijn hele leven voor zijn geestesoog voorbij ziet trekken. Soms als afbeeldingen, maar vaak ook als een film, waarbij hij slechts passief toeschouwer is en zichzelf daarbij kan waarnemen.

Wanneer de betrokkene uiteindelijk het licht aan het einde van de lange tunnel betreedt, blijkt hij zich in een raadselachtige omgeving te bevinden. Vaak wordt dit ‚hiernamaals’ met een tuin of een groene weide vergeleken. Wonderschone bloemen en een bijna hemelse schoonheid maken deel uit van dit schouwspel. Bijna zonder uitzondering berichten betrokkenen dat zij op deze plaats der gelukzaligheid een onbeschrijfelijk gevoel van liefde, rust en geborgenheid bemerken, die met niets vergelijkbaar zou zijn, wat ze ooit eerder hadden beleefd.

In dit landschap van onvoorwaardelijke bescherming en vrede komt het dan vaak tot een meer dan bijzondere ontmoeting met een ‚lichtwezen’, een heilige of een eerder overgegane dierbare. Interessant daarbij is dat aanhangers van de verschillende wereldreligies bij BDE hun individuele religieuze personen kunnen ontmoeten. Zoals Christenen Jezus ontmoeten, zullen Moslims dan Mohammed aantreffen.

Wanneer de betrokkene op dit punt van zijn BDE is aanbeland, wordt de bladzijde plots omgeslagen! Het ‘lichtwezen’ of wie of wat men ook aantreft, verklaart dat betrokkene’s tijd nog niet is gekomen en dat hij weer terug naar zijn eigen wereld dient te gaan. Slechts enkele ogenblikken later bemerken de betrokkenen dan een onbeschrijfelijke kracht die ze weer terug in hun eigen lichaam voert.

Wat gebeurt hier? Niet alle BDE’s lopen af zoals in het voorbeeld, maar kunnen andere kenmerken hebben. Bovendien beschrijven niet alle betrokkenen dezelfde hierboven beschreven details. Maar het kan ook zijn dat een slachtoffer van b.v. een auto-ongeluk het gevoel beleeft dat hij zijn lichaam verlaten heeft en ‘er ergens boven zweeft’. De auteur heeft bijvoorbeeld na een ongeval, voordat hij in coma raakte, de beroemde levensfilm aan zich voorbij zien trekken.

Praktisch alle religies ter wereld lokken hun aanhangers met de toezegging aan een beloftevol leven na dit leven. Het kan een opname in het paradijs zijn of een wedergeboorte op aarde. In het Christendom, net zoals bij oeroude religies in vele delen van de wereld, bestaat er na de dood een selectie der zielen. Sommigen komen in de ‚hemel’ en worden met het eeuwige leven beloond. Anderen - zij die de Christelijke leer niet eerbiedigden - worden met de ‘hel’ bestraft. Het is hier interessant om op te merken, dat het BDE onderzoek gevallen van doodservaringen kent, waarbij de betrokkenen een soort hel beleefden. Deze berichten komen evenwel beduidend minder vaak voor dan diegenen zoals hierboven beschreven.

Dr. Raymond Moody, die wellicht de leidende rol vertolkt binnen het BDE onderzoek, vermoedt in dit verband echter, dat de door hel-visioenen bezochte betrokkenen uit schaamte over het beleefde zwijgen. Ook is het, zoals enkele onderzoekers berichten, zeldzaam dat Christenen met een dergelijke ervaring níet een dergelijk ‘Godsgericht’, zoals de bijbel aankondigt, beschrijven. Overigens zijn zulke tribunalen, waarin de daden der mensen op aarde worden gewogen, in talrijke oeroude culturen, zoals die der oude Egyptenaren, terug te vinden.

Voortbordurend op de vraag, of deze opmerkelijke belevenissen van stervenden daadwerkelijk bewijs voor een leven na de dood zijn, of dat ze wellicht slechts beschermingsfuncties van het lichaam zijn, voortgebracht door gelukshormonen, geldt bij vele auteurs ook de vraag naar geesten. Geesten, demonen, zogenaamde communicatie met het hiernamaals, berichten over reïncarnatie, visioenen van de toekomst, spontane doorgevingen van ‘gene zijde’, enzovoort, behoren ontegenzeggelijk bij de vraag naar een leven na de dood.

Zoals bijvoorbeeld de vraag: kan er überhaupt een leven in het hiernamaals of paradijs bestaan, terwijl de mens naar verluidt op de aarde wordt wedergeboren? Of waarom bestaan er zoveel berichten over geestverschijningen, die dienovereenkomstig een paradijselijk voorbestaan in het hiernamaals lijken tegen te spreken?

De vraag naar een leven na de dood is nog lang niet volledig opgelost – totdat we zelf sterven.

Probably everyone has once in his lifetime posed the question about life after death. Almost every person must have made thoughts of what is going to happen after this earth life. And when that is not so, then sometime the day will come when he does. Because one cannot evade death, it is part of life.

But many do not worry at all about this or even about rebirth. However, they are certain from their own experience; Yes, the hereafter exists. Yes, after death there is an afterlife in ‘another world’. We speak about people who experienced a so-called NDE (Near Death Experience), a very extensive theme encompassing many rare phenomenons, which is being investigated already for many centuries. But during the last decades, medicine and more particularly first aid services have been developed rapidly. Because of that many have been snatched away from death, causing a new interest in BDE by researchers and medical professionals.

These NDE’s nowadays are rated amongst the parasciences and are often viewed upon with apprehension. However serious investigation exists! The ‘standard’ experience explicitly does not exist. NDE research though, often describes such an experience as follows: At a so called ‘dying experience’ the person concerned often experiences the feeling that his inner self, his I, or simply his soul (also the expression ‘astral body’ is used) separates itself from his physical body and starts to float above the stage. With that he seemingly sees his body ‘from above’, for instance in his sickbed while the doctors and the nursing personnel are fighting for his life. Just a few moments later a kind of tunnel is said to open itself. Following that the concerned is sucked into this long tunnel and floats towards a bright but not blinding light at the end of the tunnel.

This sub phenomenon at NDE is surely the most wide known issue to the general public. Also, in the vicinity of this tunnel to the other world, often a so-called film of life is mentioned. This is to say that to the concerned important scenes from his whole life are shown. Sometimes as pictures, but more often as a movie, to which he is only a passive witness.

When the concerned at last enters the light at the end of the long tunnel, he finds himself in an enigmatic setting. Often this ‘hereafter’ is compared to a garden or green pastures. Gorgeous flowers and an almost heavenly beauty are part of this spectacle. Almost without exception, the persons concerned claim they notice an indescribable feeling of love, tranquillity and protection. Comparable to nothing, they experienced earlier.

In this landscape of unconditional refuge and peace, often a more than special meeting with a ‘light being’, a saint or an earlier passed dearest, occur. Interesting is that followers of the different world religions at NDE meet with their individual religious persons. When Christians would meet Jesus, Muslins would meet Mohammed.

While the concerned have come to this point of their NDE, the page is turned abruptly. The ‘being of light’, or who else one has met, states the time hasn’t come yet and that they have to go back to their own life. Only moments later the concerned feel an indescribable power that brings them quickly back into their own bodies.

What is happening here? Not all NDE’s end up as in the example, but might have other characteristics. Moreover not all involved people describe the same above mentioned details. But sometimes it can be that a victim of e.g. a car accident has left his body and is floating somewhere over the event. The author has, for example, after an accident and before he fell into coma, beheld the famous film of life

Almost all religions in the world allure their followers with the assurance of a promising afterlife. This can be the inclusion in paradise or a rebirth on earth. In Christianity, as well as in other old religions in many parts of the world, an afterlife and a selection of souls are practiced. Some come in ‘heaven’, and are rewarded with eternal life. Others – those whom do not follow Christianity – are punished in eternal ‘hell’. It is interesting to remark, that NDE research knows of cases of death experiences, in which the concerned experiences kind of a torment. Such messages however, do not occur as often as the ‘happy’ ones.

Dr. Raymond Moody, the most renowned researcher in NDE investigation, supposes though, that those who experienced hell-visions, keep out of shame silent about their experiences. `Frequently, as some researchers state, Christians with such an experience, describe such a Judgement of God as is worded in the bible. Moreover, such tribunals in which the deeds of the people on earth are weighed are to be found as well within a great number of very old cultures.

Further to the question if these remarkable experiences of dying people would be genuine proof of a life after death. Or are they maybe only protection functions of the body, produced by hormones of luck? Then also the question about ghosts and other ‘stuff’ is valid. Ghosts, demons, messages about reincarnation, visions about the future, so-called spontaneous communication with the hereafter, and so forth, belong undeniably to the question about a life after death.

How it may be, the question about a possible life after death is not resolved at all – until we die ourselves.