Buitenaards Plejadische dossiers Nada Kronieken Running Fox Homepagina Written with Love Written Speciaal

Elisabeth Klarer

 

Elisabeth Klarer; UFO contactvrouw en ruimtereiziger

 

Introductie en Interview door Stuart Bush ~ Beschreven en uitgegeven door Noel Huntley. Vertaling: winnyd@stralendetoekomst.nl



Elizabeth Klarer werd in 1910 geboren in Mooi Rivier te Natal, Zuid Afrika, waar zij opgroeide op een boerderij; al vroeg leerde zij de taal van de Zoeloe’s. In Cambridge, Engeland studeerde ze weerkunde. Later ging zij naar het Trinity College in Londen om muziek te studeren, waarin ze een graad haalde. Zij is ook pilote en leerde het De Haviland vliegtuig besturen. In de 2de Wereld Oorlog kreeg zij een baan bij de inlichtingendienst van de Zuid Afrikaanse Luchtmacht en decodeerde zij Duitse communicaties voor de Royal Air Force. Zij werd ook getraind in het observeren van UFO’s voor de UFO divisie van de Z.A. Luchtmacht.  Zij heeft een zoon David, een dochter Marilyn, die nu medisch specialiste is en nog een zoon Ayling die astrofysicus is op de planeet Melton, waarover dadelijk meer.

Haar fascinerende verhaal begon toen ze een jaar of zeven was en ze door een vliegende schotel werd bezocht, dichtbij haar huis. Telepathische communicatie tussen Elizabeth en Akon, bemanningslid en wetenschapper, vonden diverse keren plaats. In april 1956, maakte de bemanning zich op de heuvel genaamd ‘Vliegende Schotel’ bij Rosetta, Natal bekend en werd zij mee de ruimte ingenomen naar een  klasse 1 moederschip. In november1957 op het hoge plateau Cathkin Peak, in Drakensberg ging Elizabeth Klarer opnieuw aan boord van het ruimtetoestel om haar geliefde Akon te ontmoeten.

In de volgende acht en halve maand verduurde ze pesterijen van de Amerikaanse inlichtingendiensten en op een keer werd ze bijna gekidnapt door de Russen die haar toekomstig ruimtekind gevangen wilden nemen. Zij werd uiteindelijk door Akon meegenomen naar het zonnestelsel van Alpha Centauri, onze naaste buur in de ruimte. Daar verbleef ze vier maanden op een planeet genaamd Meton waar ze haar ruimtekind Ayling baarde en grootbracht. Wegens de vibraties van het magnetisch veld dat anders is op Meton, was haar hart niet in staat zich aan te passen aan de omstandigheden en was zij genoodzaakt terug te keren naar de Aarde. Maar het contact bleef gehandhaafd en Akon en haar zoon Ayling verschenen beiden visueel aan haar d.m.v. een geprojecteerd holografisch beeld.

In 1984 kreeg het Britse Ministerie van Defensie specifiek belangstelling voor Elizabeth’s ervaringen. Ze kondigden officieel het bestaan van UFO’s aan. Elizabeth’s verhaal had de aandacht van veel landen getrokken, specifiek Amerika, Engeland en Rusland. In 1975 kreeg zij een staande ovatie tijdens 11de Internationale congres voor UFO Onderzoek in Duitsland. Ook werd zij toegejuicht door een groep wetenschappers die 22 landen vertegenwoordigden, na een speech over de geheimen van het licht. In 1983 richtte zij zich tot het House of Lords in het Engelse parlement, terwijl haar document ook werd voorgelezen in de Verenigde Naties. Enkele jaren geleden reisde zij naar Zwitserland om in een tv show te verschijnen. Zij heeft een boek geschreven onder de titel “Voorbij de Lichtgrens” en heeft een tweede voltooid: ”De Zwaartekracht Files.”
 
Interview met Elizabeth Klarer door Stuart Bush

Stuart Bush: Kunt u de vliegende schotel beschrijven waarin u vloog?
Elizabeth Klarer:  Die was volmaakt rond en ongeveer 18 meter in diameter, met een hele grote romp en een ageplatte koepel in het centrum met patrijspoorten rond de koepel. Er was een serie van drie patrijspoorten rond de hele koepel, met een zilverachtig schijnsel. Dit was geen weerspiegeling van het zonlicht, maar haar eigen gloed. Dat kwam direct uit de huid van het schip en als de stroom aangezet werd, gloeide het hele schip op in een circulair differentiaal, waarin het schip volledig kon bewegen. Binnenin is het heel erg mooi, gewoon eenvoudig maar prachtig en met heerlijke kleuren. De hele vloer is bedekt met een rozerood soort tapijt; heel zacht en veerkrachtig om op te lopen. De muren pulseren van blauw naar groen als de energie is aangezet.

SB: Is daar een functionele reden voor?
EK: Ja, bij een harmonische uitwisseling heb je niet alleen te maken met de kleur van de elektromagnetische golflengte van het universum, die natuurlijk de hele basis van haar elektrische stelsel is, maar de kleuren komen ook in verschillende bewegingen naar binnen, specifiek als ze door de atmosfeer beweegt. Deze sterrenschepen variëren in grootte. De moederschepen landen nooit op een planeet. De schepen kunnen ogenblikkelijk van de ene plaats naar de andere reizen.

SB: Wat was het aantal  bemanningsleden van het schip waarin u reisde en wat waren hun taken?
EK: Twee, het waren beiden wetenschappers. Ze waren astrofysicus maar een van hen was ook een befaamd botanicus; een kundigheid die noodzakelijk is om de flora en fauna te begrijpen van bezochte planeten; zowel ter bescherming als ook ter voorbereiding van planeten voor menselijke bewoning. Dit is een steeds voortdurende activiteit.

SB: Vertel eens iets over de buitenkant, de constructie van het schip.
EK: Het schip wordt in de ruimte gecreëerd door zuivere lichtenergie die wordt gematerialiseerd, waarbij ze een natuurlijke hemelse vorm aanneemt. Ze brengen die dan naar de oppervlakte van de planeet en construeren daar het interieur. Maar de hele huid van het schip wordt in de ruimte gecreëerd omdat de atomische structuur van de huid van het schip dienstbaar bevorderlijk is om energie in te schakelen. Zo ontstaan zowel het vermogen, als de verschillende kleuren.

SB: Wordt metaal als werkmateriaal gebruikt?
EK: Nee, het is helemaal niet zoiets als metaal. Het lijkt meer op porselein. Het is gemaakt van een atomische substantie waarvan zuivere lichtenergie het uiteindelijke partikel is.

SB: Hoeveel tijd kost het om een schip te creëren?
EK: Om een complete ‘schelp’ te scheppen, en dan maakt het niet uit hoe groot de maat is, heb je een harmonische uitwisseling nodig van de maat van die cirkel, die in perfecte harmonie moet zijn. Dat kost in Aardetijd ongeveer 15 minuten om tot stand te brengen. Het wordt gecreëerd vanuit natuurlijke kosmische energie en niet geconstrueerd. Als ze haar dan meenemen naar de oppervlakte van de planeet om het interieur te voltooien, kost dat, in Aardetijd rond een paar weken.

SB: Zijn zij gewapend? 
EK: Nee, alles wat ze hebben is een soort dekschild die ter bescherming elke aanval kan doen afbuigen. Het is in staat elk vijandelijk toestel op afstand houden en kan ze zelfs doen verstarren. Het afscherm effect beschermt haar volledig, tegen kogels, een raket of een atoombom. Het magnetisch veld is zo geweldig groot.

SB: Is het dan wel kwetsbaar als het in rust is?
EK: Nee, er is een automatische detectieknop. De nadering van elke indringing zorgt ervoor dat het veld automatisch aangezet wordt.

SB: Kunt u ons iets vertellen over de klasse van een moederschip?
EK: Dat is een groot transportschip (carrier) met plaats voor ongeveer 24 kleine landingstoestellen met elk een bemanning van twee personen. Het moederschip zweeft in een baan op een hoogte van ca 1500 km en laat die landingstuigen los om naar de oppervlakte van de planeet te gaan. Aan boord bevinden zich minstens 5000 mensen – inclusief vrouwen en kinderen. De schepen zijn volledig zelfvoorzienend met een overvloed aan alles. Ze kweken hun eigen voedsel op het schip en gebruiken hun eigen middelen van belichting; zonlicht is niet nodig.

SB: Hoe kun je naar buiten kijken vanuit het schip?
EK: Het schip is geheel omsloten maar er zijn patrijspoorten die geopend kunnen worden en binnen is ook een kijklens, een soort periscoop, die je in staat stelt om naar buiten in alle richtingen te kijken. Dit apparaat kan niet alleen door barrières kijken zoals in de kelders van gebouwen maar kunnen ook het kleinste detail onthullen, zoals kralen in een halssnoer die door iemand op de grond wordt gedragen. Hetzelfde is het geval met geluiden.

SB: Komen alle bemanningen van Meton?
EK:  Ze komen uit één beschaving, maar wel van zeven planeten. Maar er worden ook andere planeten in het Vega stelsel voorbereid voor menselijke bewoning. Vega is een jonge blauwwitte  groeiende ster.
SB: Kunt u me vertellen hoe je de mensen kunt vergelijken met mensen op Aarde?
EK: Het zijn mensen maar zijn groter, knapper, zijn meer bedachtzaam/zorgzaam en vriendelijk, niet agressief of gewelddadig. Zij kleden zich en eten eenvoudiger en zijn nog jong in een leeftijd van 2000 jaren Aardetijd. Hun ster straalt niet zo destructief. Onze zon is variabel en produceert een ruwere, scherpere straling die de huid beïnvloedt, iemand ouder maakt en gevaarlijk kan zijn. Zij dragen eenvoudiger en minder kleding die van zijde is gemaakt. Zijde is prachtig en comfortabel voor de huid. Alles is gratis en je haalt je eigen benodigde kleding eenvoudig bij een zijdeboerderij. Er is een overvloed aan alles. Geen geld noch ruilmiddel is nodig.

SB: Hoe zag de planeet zelf eruit toen u die bezocht?
EK: Die heeft ongeveer dezelfde grootte als de Aarde, slecht een beetje groter. Het is bedekt met grote zeeën; de landen zijn eilanden, geen continenten. Het klimaat is prachtig die onder controle is gebracht en in feite is het werkelijk een utopia. Ze hebben alles wat ze willen. Ze zijn niet alleen duizenden jaren technologisch op ons vooruit maar ze zijn ook spiritueel heel ontwikkeld.

SB: Kunt u de sociale stelsels op Meton beschrijven?
EK: Er is geen politiek, wet of geldstelsel. Artsenij is een puur wetenschappelijke activiteit en niet nodig voor de gezondheid omdat iedereen in volmaakte gezondheid verkeert. Hun wijze van denken is nogal verschillend dan wat de mensen van hier begrijpen. Het zijn liefdevolle, vriendelijke en constructieve mensen. Iedereen doet vlijtig zijn werk met wat hij of zij het liefste doet. Er is geen behoefte aan wetten, er bestaan misdaad noch politie. Iedereen is vrij en onderschrijft de ethische code. Ze scheppen constant schoonheid om zich heen en in het algemeen is alles in volkomen harmonie. Hun huizen zijn lieflijk. Je kunt van binnenuit naar buiten kijken, het materiaal is eenzijdig transparant. Wat betreft huisdieren, ze houden specifiek van hun vogels, waar ze telepathische communicatie mee hebben. Roofdieren worden op een andere planeet gehouden.

SB: Hoe zit het met hun opvoedingsstelsel?
EK: Ze hebben geen scholen of universiteiten. Hun opleiding en opvoeding gaat totaal visueel; het gebeurt allemaal d.m.v. een z.g. mirage. Iedereen heeft een soort flesvormig apparaat van ca 20 cm die ze in een nis in hun huis of in de muur van een ruimteschip plaatsen. Een 3D scène vult de ruimte; het is een doorontwikkelde vorm van het hologram.
Er zijn geen boeken. Ze reizen heel veel. De jonge kinderen worden door de melkweg heen meegenomen, zodat ze door ervaring kunnen leren. Ze kunnen hun elektrische mirage gebruiken om terug te gaan in hun geschiedenis. Ze konden, bijvoorbeeld, onze planeet bestuderen gedurende de tijd van de dinosauriërs. 
Ze hebben prachtige schilderijen en scheppen heerlijke muziek; harmonische verheffend spirituele muziek die betrekking heeft op de harmonische muziek van de ruimte.
Ze communiceren door middel van telepathie en concepten van onderwijs kunnen op die manier worden doorgegeven. Ze zijn in staat om in termen van grondconcepten te denken die onafhankelijk zijn van taal – ze nemen de gevoelens waar achter de woorden. Op die manier zijn er geen probleem bij het leren van talen zoals die van de Aarde.

SB: Welke vorm had het moederschip?
EK: Die had een meer sigaarvormig uiterlijk met stompe einden en hoeken, afhankelijk van het lichteffect. Vanuit bepaalde standpunten was ze eigenlijk rond en wel 7 à 8 km lang. Het zijn volwaardige stad-schepen, die alles bevatten wat nodig is; bomen en bloemen, meren, prachtig levendige kwartieren. Daar worden de families in ondergebracht.
Sommige ruimtetoestellen die landen en door mensen worden waargenomen, zijn in feite slechts hologrammen. Dit maakt deel uit van het conditioneringsproces zodat de Aardemens gewend gaat raken aan het idee van het bestaan van buitenaardsen.

SB: Welk systeem hanteren ze t.a.v. harmonische mathematica en zijn er boeken die dit uitleggen?
EK: Ja, daar heb ik boeken over, ze zijn geschreven door professor William Conner uit de USA. Ik heb ook zijn verhandelingen over harmonische mathematica die het hele proces uitleggen. Hij heeft dit ook gedaan met respect voor mijn boek: “Voorbij de Lichtgrens.” Hij heeft dat gerelateerd aan diverse vormen, afstand van Meton naar de Aarde, Akon’s leeftijd enz. tot harmonische mathematica; het is er allemaal.

SB: Terugkerend naar onderwijs aspecten, als er geen boeken zijn, hoe wordt er informatie uitgewisseld?
EK: Dat gebeurt van geest tot geest, telepathisch dus. Al deze kennis werd aan me overgebracht door Akon. Hij legde alleen maar zijn hand op mijn voorhoofd en vroeg me te ontspannen. Ik hoefde er vervolgens alleen maar aan te denken om precies te weten hoe het ruimteschip de kosmische kracht gebruikt om van dit systeem naar hun thuissysteem te reizen. Zijn hand op mijn voorhoofd liet me volledig ontspannen en begrijpen hoe het schip de matrix van de ruimte gebruikt om zich door de ether te verplaatsen. Ik moest wel in totale harmonische relatie zijn met het ruimteschip om door de lichtbarrière te kunnen gaan.

SB: Hoe is het leven voor een vrouw op Meton?
EK: Er zijn geen ‘karweitjes’ zoals we die op Aarde hebben. Het gebeurt allemaal met een lichtstraal. Bijvoorbeeld, een lichtstraal brengt je je eten op een blad. Families zijn groter; de meeste families hebben ongeveer zeven kinderen. Je kunt kinderen krijgen als je 1000 jaar oud bent, omdat er geen probleem is met leeftijd. Ze gebruiken natuurlijke voorbehoedsmiddelen, een soort groente die ze in hun voedsel doen. Er is geen huwelijk noch scheiding. Ze vinden gewoon hun partner en blijven hun hele leven bijeen. Als er een ongeluk gebeurt met het verlies van iemands leven, dan reïncarneert die persoon gewoon en komt terug naar dezelfde partner.

SB: Hoe zit het met de zwaartekracht gordels? Gebruikte je er een?
EK: Ja, ik gebruikte er een om de trap op te gaan. Er zitten drie knoppen op; start,  controle en richting.

SB: U noemde zeven planeten. Wat zijn de namen van de anderen?
EK: Ze hebben geen naam, alleen harmonische getallen. Akon gaf me de naam Meton uitskuitend ter identificatie.

SB: Hoe belangrijk is tijd voor hen en hoe meten ze die?
EK: Ze meten tijd helemaal niet. In ieder geval varieert tijd te veel. Met hun drie sterrenstelsels, meten zij tijd ook niet zoals wij dit doen, met nacht en dag, daar ze geen nacht en dag hebben. Als de kleine ster Proxima onder gaat, gaan de andere twee op; het is er dus nooit nacht.

SB: Wat zijn hun slaap patronen?
EK: Ze zijn afhankelijk van slaap; het is een grote gezondheid hersteller. In termen van aardse tijd zouden ze ongeveer negen uren slapen.

SB: Wat betreft hun eetpatronen, wat is hun kijk op hoe moeten ze eten?
EK: Ze koken niks, eten natuurlijk voedsel, groenten, salades, enz. Het enige dat ze verhitten en waarbij ze elektriciteit gebruiken zijn bepaalde haverkoeken, gemaakt van verse ongeschonden haver, zoals brood. Ze worden slechts kort verhit om ze samen te binden. Ze gebruiken nooit bemesting om voedsel te kweken.

SB: Waarom zijn er geen wedstrijdsporten op Meton?
EK: Daar denken ze niet eens aan; ze hebben het niet nodig. De Aardemens, als die niet gewikkeld is in oorlogen enz., moet zijn agressie in sport en dergelijke competitieve activiteiten. kunnen botvieren. De Meton mensen hebben dat probleem niet.

SB: Erkennen ze wel creatieve agressie?
EK: Ja, men moet vastberadenheid en drijfkracht hebben om te scheppen, maar dat hoeft niet agressief te zijn!

SB: Wat is hun benadering tot gezondheidsproducten? Op Aarde is er een groeiende vraag in die richting.
EK: Ja, ze eten natuurlijk voedsel en weten welke de nodige ingrediënten bevatten voor de gezondheid. Het is nodig om de chemische processen in iemands voedsel in evenwicht te brengen voor een juist gebruik van het lichaam. Wat belangrijk is voor groeiend natuurlijk voedsel, is de grond om ze in te laten groeien en je kan dan natuurlijk niet, zoals jullie dat hier doen, chemische bemesting gebruiken. Ze gebruiken nooit zoiets. Ze brengen gewoon in de grond terug wat ze eruit halen. Ze revitaliseren de grond door middel van elektriciteit, zoals bliksem. Dat brengt stikstof in de grond. Daarom zijn bliksem en donderbuien zo belangrijk, net als licht en straling van de zon.

SB: Dus ze eten, zeg maar, rauwe aardappelen?
EK:  Ze telen erwten. Die vormen een noodzakelijke bron van eiwitten en ze eten heel veel vezels, omdat dit van vitaal belang is. Ze kweken natuurlijke groenten en fruit, die wetenschappelijk verbeterd en vermeerderd worden. Bijvoorbeeld, een abrikoos, die de maat van een appel heeft, is genoeg voor een heel maal. Die evat alle vitaminen die je nodig hebt, omdat abrikozen een geweldig voedzame bron van voedsel zijn die een verjongend effect op het lichaam hebben.

SB:  Kunt u iets zeggen over planeet Selo, die door Hal Wilcox (ook een contact persoon door UFO’s) werd bezocht en die ongeveer 600 jaren op ons voorligt, maar ook deel uitmaakt van het zelfde Alpha Centauri stelsel als Meton, en hoeveel jaren ligt die op ons vóór?
EK: Ongeveer honderdduizend jaar!

SB: Hoe kan een planeet (Selo) in het zelfde stelsel zover achter liggen.
EK: Planeten variëren. Je hebt planeten in bepaalde fasen van ontwikkeling. De planeet Selo bevindt zich dichterbij de twee grote componenten van Alpha Centauri. Dit zijn de twee grotere sterren die om elkaar heen roteren. Selo’s positie is dichterbij en ontvangt daarom een grotere intensiteit in straling van de dubbelsterren. Proxima Centauri staat veel verder weg in dit driedubbele systeem, dat bekend staat als Alpha Centauri, terwijl Akon’s thuisplaneet om Proxima Centauri draait. Er draaien zeven  planeten rond Proxima Centauri die ook een ster is van ongeveer dezelfde grootte als onze zon. Dan heb je een andere uitstraling die grote invloed heeft op beschavingen die op de planeten bestaan. Straling heeft een groot effect op de hersenen of op het denken en vervolgens ook op ontwikkeling.

SB: Zoals ik het nu begrijp heeft Selo twee zonnen en Meton drie, toch zitten ze beide in hetzelfde zonnestelsel. Betekent dat de derde zon zich in een hogere dimensie bevindt?
EK: Meton, mijn thuisplaneet heeft alleen een zon en Selo heeft twee zonnen, bijgevolg een drievoudig zonnestelsel.

SB: Maar ik snap dus dat er geen nacht is op Meton!
EK: Dat is juist. Omdat als Proxima Centauri ondergaat in de planetaire rotatie, de twee andere sterren opkomen. Die zijn zo groot dat hun licht naar ver wordt uitgezonden en natuurlijk krijgt Meton, die deel uitmaakt van het drievoudige stelsel, het licht van de twee grotere sterren, maar niet de intense straling van de derde. Zie je, de twee grotere sterren zijn jonge, groeiende sterren en zij geven een zeer intense straling af, terwijl Proxima, de derde ster kleiner en van ‘middelbare’ leeftijd is. Die levert dus een gematigde, hoog intense trillingsradiatie, die een heel ander effect heeft op de formering en ontwikkeling van een beschaving, omdat het de hersenen beïnvloedt.

SB: Dan neem ik aan dat Meton zich in een hogere dimensie bevindt dan Selo.
EK: Ja, in een hogere trillingsgraad en een veel verder ontwikkelde beschaving die op alle zeven planeten in dat stelsel is gevestigd.

SB: Om terug te keren naar de moederschepen of de stadschepen (sommigen met een sigaarvorm, en wel 7,5 km lang!), hoe worden die geconstrueerd; ook in de ruimte?
EK: Gebouwd in de ruimte, ja, maar wij praten niet over bouwen, we zeggen dat ze gecreëerd worden. Ze werden gecreëerd in de atmosfeer van de planeet. Alle componenten werden met een ruimteveer ernaartoe gevlogen, om in de ruimte geassembleerd te worden. Dit vond meer dan 65 miljoen jaar geleden plaats. Dat gaat helemaal terug tot in de geschiedenis van het zonnestelsel toen Venus nog een levende planeet was. Wetenschappers van Venus ontdekten in die dagen dat de Zon veranderlijk was, dus bereidden ze zich voor om te verhuizen en bouwden ze de grote sterrenschepen om alle mensen met dat veer, met zoveel mogelijk van de flora en fauna van de planeet naar de Aarde, haar meest nabije buur, over te brengen.
De wetenschappers (van Venus) onderkenden dat de Zon een ster was met maximum en minimum zonnevlekken cycli, ook vandaag de dag, maar soms breiden die zich uit. Tegenwoordig breidt de Zon zich sinds lange tijd uit en trekt zich vervolgens weer samen. Ze pulseert als een hart, maar op bepaalde tijdstippen breidt die zich meer uit, met een intens toegenomen straling.
Doordat Venus zich dichter bij de Zon bevindt dan de aarde droogden haar zeeën uit en bleef slechts weinig fauna over, terwijl  alle flora werd vernietigd. In die tijd werden de dinosauriërs die de Aarde hadden gedomineerd, ook door de intense straling vernietigd. Dus was de grootse beschaving van Venus wat de moederplaneet werd genoemd, in staat van die planeet te ontkomen om uiteindelijk via de maan de Aarde te koloniseren.
Op die manier kwamen de hoog intelligente menselijke levens op deze planeet die door de mensen vanuit de ruimte werden verwekt. We stammen zeker niet af van primaten van deze planeet maar in feite van cromagnon’s, een ontwikkeld menselijk ras die de grote beschaving van Atlantis schiep, die zoals bekend uiteindelijk werd vernietigd.
De beschaving van Venus besloot tenslotte om de Aarde te verlaten in verband met de sterke straling van de variabele Zon en verhuisde naar een systeem in de buurt die meer dienstbaar was aan hun manier van leven en denken. Ze ontdekten Proxima Centauri, een ster die leek op de Zon. Alleen was deze veel ouder en daarom veel stabieler. Ze settelden  op Meton die nu de thuisplaneet is omdat die veel lijkt op de moederplaneet Venus, met haar atmosferische condities, afstand tot de ster en ook, belangrijker dan alles, met een hogere trillingsgraad, die meer te verenigen is met een ontwikkelde beschaving en bewustzijn.
Er waren en zijn bases op de Maan, Mars en Aarde die nog steeds worden bezocht. De Venus mensen lieten een deel van hun beschaving achter op Aarde om voor de planeet te zorgen en de mentaliteit en het bewustzijn van de inheemse mensen van deze planeet te verzorgen, een proces dat nog steeds gaande is.

SB: hadden ze iets van doen met de eeuw van Lemuria en Atlantis?
EK: Ja, zeker met Atlantis. Atlantis was natuurlijk hun voornaamste basis en ze hadden ook een basis in Zuid Amerika. Sommige Inca’s zijn afstammelingen van de ruimtemensen. In de regio van de Andes, bestond er een zeer groot, blond ras, velen roodharig; die mensen kwamen van Venus. Ze bleven daar tot de grote omwentelingen van Atlantis, wat tot resultaat had dat de Andes omhoog werd geduwd door vulkanische erupties en met de vulkanische evolutie van de planeet in het algemeen. Dus wat ooit een heel vruchtbaar gebied was werd schraal en bergachtig zoals het heden nog is.
Maar er zijn nog gebouwen die achterbleven en ook onder zee. Sommige van de piramides bleven nog in Centraal Amerika en die zijn de meest belangrijke omdat ze zeer mooi en groot zijn. Er is een piramide die net door archeologen is ontdekt waarvan ze dachten dat het een berg was. De Spanjaarden bouwden een kathedraal op de top. Het werd door bomen en gras overdekt en de uitgravingen onthullen nu een piramide.

SB: Waar komt de rest van de Aardemensen vandaan als er maar een klein deel van Venus kwam?
EK: Het grootste deel van de mensen hier op Aarde zijn inheems, met een zeker percentage van de thuisplaneet Venus die hier achterbleven toen het voornaamste deel van de beschaving wegtrok om naar Proxima Centauri te gaan. Zij bleven hier om voor de planeet te zorgen en voor onderwijs doelstellingen voor de inheemse mensen, wat ook nu nog gaande is.
We zijn hier ook om de mensen te informeren over de waarheid van hun oorsprong.  En ook om Venus weer tot leven te brengen door de atmosfeer met algen te voeden, die de stormen, regen en het bliksemen, de vulkanische erupties en het leven scheppen. Maar ook om weer zeeën te vormen omdat Venus oorspronkelijk was bedekt met grote zeeën zoals Meton dat is.
Daarom trok Akon’s beschaving weg van de Aarde naar Meton omdat die heel veel lijkt op wat Venus in het verleden was, de eilanden en zeeën, met een dikke atmosfeer, die de straling filtert en boven alles een hogere trillingssnelheid had voor de ontwikkeling van een hogere beschaving, specifiek voor de ontwikkeling van een bewustzijn naar de vierde dimensie. Ze zijn ook teruggekomen om bases op de Maan en Mars te creëren. Ze kunnen ook leven naar Mars terugbrengen net als naar Venus en dit plannen ze te doen daar hun voornaamste werk voor de melkweg is sterrenstelsels voor te bereiden is voor menselijke bewoning.

SB: Hoe houdt dit verband met de informatie dat de Zon aan het sterven is?
EK: De Zon is aan het sterven, maar we praten niet over leeftijd; het is gewoon een metamorfose. Ze wordt koeler en dus moet er iets worden gedaan. Het solstelsel wordt een dubbelster stelsel omdat Jupiter zich in de stervorming fase bevindt. Jupiter zal in de nabije toekomst een steruitbarsting krijgen en we hebben dan twee sterren aan de hemelen van de Aarde. Terwijl de Zon afkoelt, wordt Jupiter heter.

SB: Hoe lang denkt u dat op Aarde mensen bestaan?
EK: Het inheemse volk van de Aarde gaat al terug tot de tijd van de dinosauriërs. Voor het uitsterven van de dinosauriërs was er een kleine kolonie van de menselijke soort terwijl er ook een kleine kolonie was van zoogdieren die niet werden beïnvloed  door de geïntensiveerde straling omdat zij zich in grotten terugtrokken en zo aan de straling ontsnapten. Dit gebeurde instinctief, net zoals bij de zoogdieren. Maar de grote schepsels hadden niets om in te vluchten tegen die geïntensiveerde straling.
Het ultraviolet verwoestte de vegetatie, dus was er geen voedsel en stierven ze uit. De zoogdieren waren intelligent genoeg om ondergronds te gaan en leefden verder. Tegenwoordig zijn er velen die afstammen van de mensen van Venus. In het algemeen zijn zij zich niet bewust van het feit dat ze hier zijn om zich te ontwikkelen en om inheemse volkeren te onderwijzen over deze planeet. Desondanks hebben velen een herinnering aan hun ras die soms geactiveerd wordt door bepaalde gebeurtenissen; materiaal in een boek of een ruimteschip die aan de hemel te zien is. Zij realiseren zich opeens dat dit de bedoeling is waar hun leven toe dient en om welke reden ze hier zijn.

SB: Om terug te keren naar Akron’s ruimteschip toen hij u bezocht, schiep zijn toestel toen het onweer?
EK: Niet altijd, soms. Dit is een interessante vraag. Het onweer, specifiek de hagelbui die ik in mijn boek beschreef, was eigenlijk natuurlijk. Maar het is in het verleden en ook kort geleden gebeurd dat zijn ruimtetoestel donderbuien heeft geschapen. Dit vanwege het feit dat wanneer het schip in een condensatielaag terecht komt van de atmosfeer, het hitteveld rondom het schip de moleculen van de atmosfeer in een wolk condenseert. Het resultaat is dan dat het zwaartekrachtveld de wolk, die in zijn krachtlijnen rondwentelt, rond het schip vasthoudt; dat is wat dan ook feitelijk te zien is.
Dit is wat wij een anorganische wolk noemen omdat die geschapen wordt door het ruimteschip. Als die gaat bewegen, beweegt de wolk mee en we hebben dit wolk effect feitelijk gefotografeerd met het ruimteschip er midden in. Je kunt echt de gloed van het schip in de wolk zien. De Luchtmacht neemt infrarode foto’s van zo’n perfect ronde en ronddraaiende wolk met de gloed in het midden van het schip. Dit is een heel goede vorm van camouflage en zij (Akon) gebruiken die best veel.
Ik ervoer Akon’s ruimteschip in Natal toen die een geweldige storm schiep. Ik zag die wolk die een grijze rand had, de omtrek was helder gesneden in de blauwe lucht en was volmaakt rond; in feite leek het eerder op de paddenstoelvormige wolk van een atoom explosie. Het hoge centrum van de wolk was de koepel van het ruimteschip. De wolk zelf bijna appelgroen. In het centrum was die oranjeroze kleur, wat best erg mooi was. De storm die erop volgde was enorm, onophoudelijk bliksemen, regen en wind. Dat gebeurde vier maal. Het was een waarschuwing voor mij om een besluit te nemen. Dit gebeurde in de laatste twee weken.

SB: Zou Akon in de vierde dimensie zijn gebleven, in onzichtbaarheid, om de storm te vermijden en toch met u te communiceren? Waarom was het nodig om zo dramatisch te zijn?
EK: Hij wilde dat het effect ook door anderen werd gezien. Hij wilde de mensen de kracht van het ruimteschip laten begrijpen en dat er een ruimtetoestel was. Nu ben ik bekend bij de inheemsen niet alleen als de sterrenlady maar nu ook als de stormlady.

SB: Bent u een tweelingvlam van Akon, ik bedoel, van dezelfde bron van bewustzijn of bent u een zielenmaat waarin de relatie zich al vele levens lang heeft opgebouwd?
EK: We komen beiden oorspronkelijk van dezelfde plek dus zijn we altijd tweelingvlammen geweest en we zijn ook zielenmaten omdat we totaal hetzelfde bewustzijn, realisatie en ideeën over het leven hebben. Ik kan me veel vorige levens niet herinneren. Wel herinner ik mij mijn vorig leven met Akon op Venus duidelijk en zijn wij door de eeuwen heen altijd bij elkaar geweest. Ik heb alleen dit ene leven op  Aarde gehad. In bepaalde periodes zijn we uiteen gegaan, bijvoorbeeld, zodat ik mijn werk hier kon doen en Akon zijn werk in de diepe ruimte kon doen. Mijn doelstelling hier is betrokkenheid bij een groot opvoedkundig systeem over de hele wereld om mensen over dit alles te vertellen, om erover te schrijven. Het is nodig voor de mensen om zich te realiseren dat er een grotere autoriteit en beschaving is daarbuiten die tussenbeide zal komen als wij ons niet gedragen.

SB: De spirituele ontwikkeling op Meton is zo groot, men zou kunnen zeggen dat die mensen het stoffelijke niveau al zouden hebben overstegen (getranscendeerd) en naar een hogere laag zouden zijn gegaan. Waarom gebruiken zij nog steeds stoffelijke lichamen zoals wij dat doen?
EK: Zodat ze makkelijker kunnen communiceren met andere beschavingen in het stoffelijke. Er zijn daar geen stoffelijke nadelen: ze blijven in volmaakte gezondheid en er zijn geen letsels. Dus is het volmaakt veilig voor hen om in stoffelijke lichamen te blijven, behalve dat ze er ook van schijnen te genieten.

Elisabeth Klarer stierf in 1994aan kanker.