Buitenaards Plejadische dossiers Nada Kronieken Running Fox Homepagina Written with Love Written Speciaal

Ontmoeting

Woodrow Haus

 


Toen ik twee of drie jaar oud was gebeurde er iets met mij dat ik nooit zal vergeten. Het was laat op de avond. De sterren schenen en ik bevond me in de slaapkamer van mijn ouders. Het raam stond open en ik keek uit naar alle sterren en ademde de koele frisse lucht in.

Wij woonden toen in het ‘Mission’ district van San Francisco, dat feitelijk het beste klimaat heeft van de hele omgeving.

Toen ik opkeek, zag ik naar wat ik dacht twee kleine jongens. Zij waren merkwaardig gekleed. De ene droeg volledig witte kleren, terwijl de andere helemaal in het zwart was gekleed. Ze hadden ongeveer dezelfde lengte als ikzelf, behalve dat hun hoofden groter waren, net als hun grote amandelvormige of enigszins katachtige ogen.

Ze gebaarden me naar hen toe te komen. Ik keek omlaag naar de tuin en schudde mijn hoofd, maar terwijl ik dat deed leek ik zomaar naar hen toe het raam uit te zweven. Direct het dak op. Eén van de wezens was de andere aan het vastbinden en op de één of andere manier, zonder stem, vroegen ze me hoe ik dacht over dat wat ze met elkaar aan het doen waren. Met gebaren probeerde ik ze te laten ophouden. Ze leken hierover nogal opgelucht te zijn en stuurden me terug door het raam. Het kwam me voor dat ze zonder woorden hadden gezegd dat ik de juiste keuze had gemaakt. Toen verdwenen ze.

Ik rende naar mijn vader en probeerde hem te vertellen wat er was gebeurd, maar hij maakte me duidelijk dat het alleen maar een droom kon zijn geweest. Het is nogal vreemd, maar nu – jaren later – steeds wanneer ik foto’s of tekeningen zie van buitenaardsen met grote hoofden, komen de herinneringen aan deze twee wezens steeds weer bij me terug en ik vraag me dan ook af of ik ze ooit zal weerzien voordat ik deze planeet verlaat.