Written with Love Written Speciaal

Two dolphins

De Helende Kracht van Dolfijnen

Noh-Rah ~ 7 september 2004

__________________________________________________________________________________________________

Vorige week woensdag kwam er voor het eerst een dolfijn bij me vlak voor ik ging slapen. Wat bijzonder was, was dat deze dolfijn een ‘stipje’ op zijn hoofd had, zoals een moedervlekje; het viel me erg op.

Ok, we hebben kennis gemaakt maar ik was zo moe dat ik me eigenlijk niet kon focussen op wat deze dolfijn me kwam vertellen. De trilling die erbij hoort is bijzonder en omvat heel veel, waarvoor ik nu geen woorden kan vinden, juist omdat deze trilling zo omvangrijk is.

Donderdagavond, ik stap in bad; dit zijn meestal momenten van ‘reisjes’ voor me. Water heeft nu eenmaal steeds een invloed op me gehad, ik ben waarschijnlijk niet voor niets een waterteken. Het is dan lekker stil. Stil, stil, heel stil was het eerst.
Tot er plotseling vier dolfijnen bij me verschenen.

Bij God, wat een gevoel, wat een nieuw gevoel, want dit had ik nog nooit ervaren. Ik ervaar één van mijn gidsen bij me. Meh-Rah. Ik kijk verwonderd naar haar. Ze maakt me in alle Liefde duidelijk:... ervaren.

Even denk ik: "dolfijnen?"

Dan begin ik Ayna te missen, mijn sabeltandtijger die op de meest onmogelijke tijdstippen verschijnt en me begeleidt op mijn reizen. Waar zit je Ayna?
Ik zoek en vind.... ze is zo ver... zo godsgruwelijk ver. Ze zit er weer zo trouw bij, maar komt niet naar me toe.

Dan kom ik naar jou...

God wat is Zij toch een indrukwekkend beest.
Het valt me op dat ze ondanks haar Grootte toch best korte achterpoten heeft.
Ayna; ik voel zo’n afgescheidenheid, waarom toch? Mijn hart bloedt.

Ayna maakt me duidelijk dat ze er altijd is, maar dat de tijd die er IS tussen ons, stilaan afgelopen is, dat er andere tijden aanbreken.

Mijn hart bloedt niet meer. Wat ooit Was, heeft geleefd onder de vorm van IS.
En dat wat IS, zal altijd Zijn.
Ayna reist verder en maakt me duidelijk dat dit geen vaarwel is, maar een tot weerziens, in andere tijden, in andere sferen.

Bear, waar is Bear, Walk Tall Bear?
Waar is mijn native guide?

Hij is er ook, maar dit is niet de trilling waar hij bij hoort. Hij lijkt ‘niet te passen in dit plaatje’.
Hij is bij me op andere momenten en weer mag ik het verschil in trillingen ervaren.
Onze gidsen zijn bij ons op momenten dat bepaalde trillingen om verschillende lessen te leren van toepassing zijn.

Ik kijk naar Meh-Rah en weet dat het goed is.
Ze laat me zien dat deze dieren - die we vaak bij ons hebben - ons her-in-neren aan tijden dat we ooit in deze wereld hebben gestaan.

Ze her-in-neren ons aan alle wijsheid die we door aeonen van tijd hebben vergaard.
"En nu Noh-Rah, ervaar wat je wordt aangeboden ", zegt Meh-Rah.

Het wordt weer Stil en ik zie de vier dolfijnen weer verschijnen. Ze komen als groep naar me toe en alhoewel ik me in een Zee van Water-Liefde bevind, hoef ik niet te zwemmen. In deze eindeloze zee Ben en Ervaar ik.

In elke richting zwemt een dolfijn rond me en ik probeer te vinden wie ze Zijn... Focus... wie is wie en wat komen ze doen?

De dolfijn voelt voor mij als Wijs, als een oudere die op een vrolijke doch serieuze manier zijn energie aan me toont. Hij geeft richting aan.
De dolfijn links van me is een jonge speelse dolfijn, maar heeft zeker al een vorm van rijpheid in zich.

Achter me (wat is het moeilijk om hierbij te komen) eindelijk zie ik wie dit wonderbaarlijke schepsel is. Jong, puur, ongeschonden als een baby en superblij dat ik hem eindelijk vind.
Rechts van me - ik glimlach - jou ken ik ondertussen. Ik bemerk de dolfijn met moedervlek. Zee voelt als ‘moeder’ en heeft als het ware alle vrouwelijke krachten in zich perfect gebalanceerd.

Ik voel me omringd door een veld waar het veilig is, alsof je zonder er zelf iets voor te moeten doen in je eigen kracht bent gaan staan.

Ik ben ver-bonden met al wat Is.

Ik ben ver-bonden met de Kern van mijn bestaan.

Meh-Rah kijkt op een afstand naar het hele gebeuren.

"Open je" zegt ze.

Hetgeen ik dan ook doe.

Alsof er vanaf mijn kruin- tot aan mijn stuit-chakra een open kanaal ontstaat.
Een God In Ver-binding.

Vanaf dat moment begint elke dolfijn via zijn spuitgaten een straal water te spuiten die rechtstreeks doorheen elk kanaal in mijn lichaam gaat.

Het stroomt en stroomt, alsof ik helemaal word schoongespoeld en alle narigheid van de voorbije weken wordt opgelost in de stroming van de Zee van Liefde.

Als ik de energie niet meer voel stromen bedank ik deze groep van helende wezens in alle eer.
En ik Weet, ik kan op Hen rekenen elke keer als ik erom vraag of als ik er nood aan heb.
Ik hoef maar op de deur te kloppen.

Dan Zie ik weer het symbool dat ik een jaar of twee geleden op mijn pad kreeg en na de ontmoeting met Meh-Rah weet ik dat ze met elkaar zijn verbonden.

Isis.

Dit symbool dat steeds weer mijn hart beroert, waar - ik-weet-nog-niet-waarom - een deel van mezelf bij hoort.

En Meh-Rah laat me weten.

"Weet dat ik er Ben, als je me zoekt en niet vindt, ga naar het gevoel dat bij dit symbool hoort en we zijn samen"

Waar mijn hart en intuïtie spreken, ben ik Thuis. ________________________________________________________________________________________________________________