River Eden

River Eden

Als de kleur van je leven verandert

Elly Profijt



Enkele jaren geleden ontving ik het onheilspellende bericht: “Lieve Elly, mijn dagen zijn geteld, accepteer het net als ik.” Het enige wat ik kon uitbrengen was: ”Alsjeblieft, doe dit niet alleen!”

Drie maanden later leefde hij nog. En hoe! Als na maanden van onzekerheid, twijfels, voorgevoelens, ziek zijn, hoop en afwachten, ineens alles duidelijk wordt, verandert de kleur van het leven. Hij wordt wazig en vaag. Opeens is de eindigheid van dit aardse leven zo nabij, en toch ook nog zo onzichtbaar.

Maar dan, we ontmoeten elkaar direct en het lijkt wel alsof we inderdaad in een ongelofelijke snelheid kunnen accepteren. Ondanks dat ik in ons gesprek mijn tranen voel opwellen, blijf ik sterk omdat Ronald mij op zijn onnavolgbare evenwichtige wijze, alleen maar Kracht biedt en berusting in wat is. Beiden spiritueel voelend ervaren we in de afgelopen 9 maanden opeens zoveel tekenen ons gegeven dat wij elkaar kennen, dat dit ons eigenlijk nog meer ontroert dan het toekomstige afscheid.

Als Ronald alles een beetje heeft laten bezinken, beseft hij dat de snelheid waarin de prostaatkanker zich in zijn botten uitzaait, zo hard gaat dat hij mogelijk zijn eigen  zaken en uitvaart niet meer kan regelen. Hij besluit om, ondanks dat hij geen levens- verlengende behandeling wil, toch een hormooninjectie te nemen om ‘wellicht’ even wat extra tijd te krijgen, zodat hij anderen niet hoeft te belasten met zijn ‘moeilijke’ zaken. Ja, ja, een echte prostaatkanker patiënt! (big smile)

Ik besef dat deze keuze betekent dat we ‘misschien’ wat extra tijd krijgen. Deze hoop is mede mijn kracht tot de inzet dat we deze tijd zo Mooi en Waardevol mogelijk gaan maken, als dierbare herinnering voor ons beiden, zowel hier als daar. Ik vertel hem dat ik besloten heb dat we ‘KOSTBARE MOMENTEN’ gaan verzamelen. Hij is ontroerd door zoveel zorg en liefde, hoewel dit voor mij als vanzelf gaat. Ondanks dat we beiden weten dat veel in het leven is voorbestemd, geloven we ook dat je steeds weer keuzes krijgt aangeboden. We grijpen deze keuzes gretig, zoals het leven ook bedoeld is.

En dan reikt het leven ons als vanzelf zoveel moois aan dat we stil worden! We horen dat ook mensen om ons heen, onze stralende kracht en liefde ervaren, wat uitmondt in onverwachtse ontmoetingen die telkens weer een sleutel blijken te zijn naar een volgende deur van bewustwording of mogelijkheden. Ik ben dankbaar voor alle liefde en aandacht die Ronald ontvangt, Dit verwarmt, het steunt en geeft nieuwe energie. Eigenlijk hoeft hij pas in maart terug te komen, maar steeds weer komen er vragen t.a.v. zijn behandeling en mogelijke bijwerkingen en of processen in zijn lichaam naar boven, waardoor hij enkele keren een afspraak maakt met zijn Uroloog voor een informatief gesprek.

Dit zijn altijd prettige en open gesprekken, waarin Ronald wordt bijgestaan door zijn zus, die kritisch is en luistert, waardoor ze later samen kunnen napraten en mogelijke onduidelijkheden kunnen opheffen. Door deze gesprekken worden zijn twijfels weggenomen en krijgt hij tevens steeds meer inzicht in het proces; in de mogelijkheden en onmogelijkheden. Gelukkig is zijn uroloog niet tegen alternatieve behandeling, maar wel in de eerste plaats, voor de zekerheid, voor een wetenschappelijk onderbouwde behandeling. Omdat Ronald zelf ook nog zoekende is in het bos van natuurlijke en alternatieve middelen, die minder stuk maken maar zijn immuunsysteem versterken, zal hij in een later stadium hierover met zijn uroloog overleggen. Het aanbod en de keuze moeten we echter zelf zoeken en daarin bied ik vooral mijn energie aan.

Ondertussen heb ik al mijn boeken over de ‘zin van ziek zijn’ uit de kast getrokken en ben begonnen met lezen. Ronald heeft niet de energie en concentratie om te lezen en kijkt liever naar beelden. Samen vormen we een team, we wisselen inzichten en informatie uit en zoeken naar de beste behandelingsmethode. Als het boek: Voor en na de diagnose, van Henk Trentelman bij mij in de brievenbus valt, net na een verdiepend spiritueel weekend, waarin ons ook weer zoveel tekenen werden gegeven, begin ik meteen te lezen. Elk hoofdstuk vat ik samen en mail ik zo spoedig mogelijk door, zodat we er samen over kunnen praten. Prachtig hoe we hierin zoveel antwoorden krijgen naar aanleiding van onze zoektocht naar alternatieve behandelingen. Maar jet leidt ons ook naar de kern. Wat ‘kanker’ ons heeft te zeggen, wat me nog mogen leren en hoe we vooral zelf steeds weer moeten zoeken naar wat individueel de beste behandeling is, omdat we diep van binnen zelf het antwoord WETEN.

Als we afgelopen zondag samen wandelen (door de uitzaaiingen wordt hij wat stram en probeert hij in beweging te blijven) en Ronald mijn hand pakt en naar de Zon kijkt en zegt: “wat gek, in deze tijd van het jaar is de Zon altijd lichter, vager, maar nu schijnt de Zon, zo mooi geel, haast Goud!” JA, dan weet ik dat de kleur van zijn leven is veranderd. Hij straalt als Goud, hij is bewuster, liefdevoller en intenser zo mooi als de Natuur zelf. Ik ben dankbaar dat ik zo dichtbij mag zijn, en door zijn ogen deze Gouden glans ook mag zien.

Epiloog

‘Een stroom van licht’ gaat door mijn lichaam als ik mijn email open en een bericht zie staan met mijn eigen woorden 'Als de kleur van het leven verandert,' met de vraag het te mogen publiceren. Wat mooi als het nu passend is om nu te plaatsen.

Ik kom net terug uit de Eden Valley in Noord Engeland waar ik Ronald’s as vorig jaar (hij overleed 27 maanden na onze eerste ontmoeting heb uitgestrooid en door de rivier de Eden heb laten meestromen naar de onmetelijke oceaan van ‘Vrede, Ruimte en Rust.’

Mijn artikel toen was nog maar het begin van een zeer intense, diepe en spirituele reis die ik met Ronald heb mogen maken, waarin het ‘Licht’ ons steeds weer leidde en tekenen gaf en ons zo duidelijk maakte, waarom wij deze periode samen moesten lopen, helen en in liefde delen. Ook na zijn overgang is hij mij op wonderlijke wijze zeer nabij, schenkt mij liefdevolle mensen op mijn pad en onze zielsverwantschap lijkt verweg, maar tegelijkertijd zo nabij en is verdiept door intens voelen.

Ik hoop dat ik mijn wens ooit mag vervullen, om over deze bijzondere periode in mijn leven meer op papier te zetten, om zo ook anderen deelgenoot te maken van zijn/(mijn) wonderlijke en helende reis naar het licht.

Vorig jaar heeft er een kort verslag van ons liefdesverhaal in een krant in Cumbria in Noord Engeland gestaan. Onze gastheer daar was geraakt door ons verhaal en de wonderlijke betekenis en kracht van de Eden Valley en de River Eden voor Ronald dat hij dit graag wilde delen met de bewoners van deze bijzondere vallei.

Inderdaad, de kleur van mijn leven is voorgoed veranderd!