Amelisweerd

Amelisweerd

Gesprek met de natuur

Maria Groot

www.weerlicht.eu


De bomen in Amelisweerd zeiden opnieuw dat ik hun verhaal moest opschrijven, ik zou ze een stem moeten geven. Ik hoef daarvoor niet in de buurt te zijn, afstemmen is genoeg. De verbinding met moeder Aarde moet hersteld worden voordat de schade te groot is.

Omdat ik niet goed wist hoe te beginnen vroeg ik: “Wat is op dit moment het belangrijkste voor jullie?”

Het antwoord luidde:

“Het gaat om aandacht en bewustwording. Zoals alles wat je kent of leert kennen dichter bij je komt te staan, een gezicht en een stem krijgt, helpt het als wij een gezicht en een stem hebben. Het is belangrijk dat de mensen doordrongen raken van het feit dat alles wat leeft bewustzijn heeft en respect verdient. Niet om er bang voor te zijn maar om de waarde in te zien van levensvormen zoals bomen, die veel trager bewegen en groeien als jullie en hierdoor in een heel andere sfeer leven.

Het gaat ook over levensvormen die de dagen als ademteugen voorbij laten gaan en de seizoenen tellen zoals jullie de weken tellen. Zovele cycli kan een boom doorlopen, steeds lerend en groeiend en die groei en wijsheid opslaand in de vorm. Er is heel veel te leren uit de vorm, een vorm is een boodschap voor wie haar lezen wil en kan. Het is tijd dat er mensen opstaan die deze boodschappen leren lezen en kunnen vertalen, want dit kan ook de mens naar een hogere vorm van bewustzijn brengen.”

Door het gebruiken van kunst zijn deze boodschappen uit te vergroten en zichtbaar en hoorbaar te maken. Hoorbaar ja, want alles heeft een toon en maakt geluid en trilling die de omgeving beïnvloedt. Door af te stemmen op de trilling, zoals ik blijkbaar onbewust kan, is de boodschap beschikbaar. Maar bomen creëren ook een soort muziek, die voor ons te traag gaat om als melodie te herkennen. Als die echter op de juiste manier bewerkt wordt is het wel meer toegankelijk en kunnen we de trilling verstaan en leren van de bomen. Zij kunnen veel beter dan wij onderscheiden wat op lange termijn gunstig en goed is voor de natuur, waar ook wij deel van uitmaken. Nu zuchten ze vaak in hun takken als uit winstbejag en korte termijnvisie, veranderingen worden aangebracht die op termijn lijden veroorzaken.

Dit soort dingen zijn niet te voorkomen maar voor veel mensen kan de natuur wel meer gezicht krijgen, als ze weer terug kunnen keren naar een natuurbeleving zoals de oude natuurvolkeren. Kinderen hebben dat nog voordat deze gevoeligheid weg wordt getraind.

Het idee dat het gek is te communiceren met ander leven dan alleen de eigen soort zou moeten veranderen. Het is juist zeer beperkt om alleen te spreken met je eigen species, alsof je op de piano slechts één noot gebruikt of in het alfabet één letter en de rest ongebruikt laat.

Er is moed voor nodig deze overtuiging te doorbreken zonder voor gek versleten te worden. Het is echter niet nodig daar bang voor te zijn want op een bepaald niveau weten veel mensen die naar bewustwording streven wel dat er meer is. Ze kunnen er alleen niet bijkomen.

Als het gaat zoals wij verwachten, zal er een gevoel van herkenning en opluchting door de mensen gaan. Het is zoals ze het hebben aangevoeld, waar ze als kind al contact mee hadden maar in de sprookjesboeken hebben achtergelaten. Daar staan veel meer waarheden in dan je denkt. Alles is bezield, heeft een stem en een stukje eigen wil. Voor planten is de groep vaak belangrijker dan het individu omdat ze weten hoe verbonden en afhankelijk ze van elkaar zijn. Voor mensen geldt dat net zo, maar dat besef is weg en in de individualisering wordt veel van de verbinding met de soort en met de natuur opzij gezet.

Het één sluit het ander echter niet uit. Je kunt goed je eigen weg gaan zonder de verbinding met al wat leeft te verliezen. Juist dan zal je gesteund worden in je eigen groei. Het besef ingebed te zijn in het geheel, het besef gedragen te worden door de aarde, te lopen op een bed van wortels en bladeren en de takken beschermend boven je hoofd te weten. De natuur buigt zich naar je toe als je haar toe kunt laten.