Spring Creek

Spring Creek

 

Stilte
Silence
 
Marja Tames, November 2006
 

 

 

Written with Love Written Speciaal

Ver weg van mij staat stilte
Stilte is zijn naam
Hij behoort mij toe

Ik vergeet soms door de alledaagse dingen heen
Dat stilte mij ook toebehoort.

Dan wordt mijn stilte verbroken
Door verplichtingen hier in mijn huis.

Maar vandaag zag ik stilte weer staan
zo dicht bij mij
Voelbaar en tastbaar
Hij keek me aan
en vroeg: “waar was jij al die tijd?”
Ik sloot hem in mijn armen
en had geen woorden nodig
Stilte alleen was zo volledig
Onze beide harten resoneerden
op de stilte in de stilte
Waardoor de stilte intenser werd
Het raakte onze beide wezens
De kern van ons bestaan
Door deze stilte resonantie
konden we zijn
Wie we werkelijk waren
We zagen elkaar wie we echt zijn.
Diep in ons ligt in de stille stilte
ons wezen wat liefdevol
En echt is
Wat vraagt om er te mogen zijn
en uit te mogen dragen
Dat wat we voor ons zelf
en voor de ander er mogen zijn
Onze levensopdracht ligt daarin verscholen
Alleen de stilte in ons doet ons dat herkennen.

Nu ben ik samen met mijn stilte
Ook in deze drukke tijd
We trekken er soms op uit
om met elkaar te resoneren
Dat geeft ons energie voor de dagen
Ik dank U dat U mij de kans gaf
om mijn stilte te zien en te ontmoeten
Het voelt zo vredig en vertrouwd.

Mijn angst om er alleen maar naar te kijken
is weggenomen
Door er gewoon maar in te gaan
en samen te zijn .

Danyavad Danyavad Danyavad
(Dank gelukzaligheid, Dank)

Liefs, MArja ©

Faraway from me stands silence
Silence is his name
He belongs to me

Sometimes, despite daily things, I forget
That silence also belongs to me

Then my silence is broken
Because of chores here in the house

But today I saw silence once again.
Close to me
tangible and touchable
He looked at me
And asked: “Where were you all this time?”
I locked him in my arms
And did not need words
Just silence was all inclusive
Both our hearts were resonating
From the silence within silence
Through which silence became more intense
It touched our two beings
The heart of our existence

By this silent resonance
We could be
Who we really were
We saw each other as whom we really Are.
Deep inside us in the silent silence
Lies our being which is loving
And real.
Which is asking for permission to be
And to offer
That which we are
for ourselves and one another
Our task of life lies in there
It is just silence which makes us realize it.

Now I am together with my silence
Also in those busy times
Sometimes we go out in the open
Resonating with each other
Which gives us energies for the days to come
I thank You for giving me the opportunity
To see and meet my silence
It feels peaceful and trustful.

My fear of just looking at it
Is gone
Just by going in
And be together.

Danyavad Danyavad Danyavad
(Thank bliss, Thank)

Love, MArja ©