Written with Love Written Speciaal

Merel

Waar waren de vogels?

Maja Kluvers


Afgelopen zomer hebben we meegedaan aan een workshop in het midden van het land. We waren bijzonder benieuwd naar de omgeving. Hoe verder we kwamen, hoe bosrijker de omgeving was en je voelde de rust van de natuur. Het hotel is bijzonder pittoresk gelegen en vanaf de straat niet te ontdekken. Een prachtige oprijlaan met een weelderige begroeiing. Wanneer we de auto parkeren hebben we een prachtig uitzicht over het gehele tuinencomplex.

Eenmaal geïnstalleerd begeven we ons (op aanraden van het hotelpersoneel) naar de kikkervijver, een meertje in een prachtig stuk bos maar wel zo gelegen dat de zon er goed zijn werk kan doen. Het is allemaal prachtig, maar we missen iets. Gedurende de hele cursus blijft het gevoel dat er iets ontbreekt en blijkbaar zijn we zo gefocust op de inhoud van de cursus dat we er niet direct achter komen.

De volgende morgen geeft het antwoord prijs. Bij het ontwaken is het doodstil buiten. Geen vogelgezang, helemaal niets. Dat is wel vreemd in een dergelijk natuurrijk gebied. De tuin is een plaatje en de planten zijn volledig in harmonie met elkaar en ieder stukje is even zorgvuldig als smaakvol ingedeeld en beplant. Hoe is dit mogelijk? Behalve een merel zijn er geen zangvogels te bekennen. Wel hebben wij een paar kraaien gezien. Zouden zij de nesten hebben leeggeroofd? Even denken we nog dat de tijd van het ís-morgens zo vroeg zingen misschien voorbij is, maar als we de volgende dag weer thuis geslapen hebben worden we als vanouds weer gewekt door een fluitconcert. Dit, terwijl we eigenlijk helemaal niet in een bosrijke omgeving wonen. We besluiten de natuurwezens om uitleg te vragen.

Het bleek te maken te hebben met het feit dat het bosrijke gebied waar we waren, midden in een militair oefengebied ligt waar gebruik wordt gemaakt van apparatuur met geluidsgolven waar het gehoororgaan van vooral de kleine zangvogels niet tegen kunnen. Eigenlijk lijkt het wel een beetje op de gevoeligheid van het gehoororgaan van de walvis voor de sonarapparaten. De geluidsgolven die deze apparaten produceren maken iets in het gehoororgaan bij de walvis kapot, waardoor het dier zulk een ondragelijke pijn heeft dat het zich op het strand stort en sterft.

De vogels hebben gelukkig een beter heenkomen kunnen vinden maar voor hoelang? Onze moderne maatschappij met alle apparatuur komt steeds met nieuwe uitvindingen waarvan we de gevolgen nog niet kunnen overzien. Want als de vogels niet tegen deze trillingen kunnen, wat doet het dan bij ons? Het kan natuurlijk ook zijn dat we zover van ons wezenlijke gevoel zijn afgedwaald dat we het (nog) niet opmerken? Of volgen we een soort struisvogelpolitiek? Steken we onze kop in het zand? Zijn we zo gewend geraakt aan al die uitvindingen die ons, naar men zegt, helpen?

We vinden het toch allemaal een heerlijk geluid om op een lentemorgen te worden gewekt door een vogelconcert van bewustzijnsvormen die ervoor gekozen hebben om het leven op aarde en daarmee de vreugde en de liefde van GOD te bezingen en de nieuwe dag te begroeten? De dans van het LEVEN? Zal de natuur niet akelig stil zijn zonder deze prachtige wezens?

Gelukkig weten we allemaal dat de tijd van verandering is ingezet en dat er vele mensen zijn die bewust hebben gekozen om in deze tijd te incarneren om te helpen het bewustzijn van de mens te verruimen. Om te werken en te leven vanuit de Liefde en zo de Aarde en alles wat er op leeft te helpen en zo hun steentje bij te kunnen dragen aan het scheppen van het nieuwe Paradijs op Aarde!!!

Onze dank gaat uit naar de natuurwezens en de natuurrijken van de Moeder Aarde.