Druppel

Een vorig leven

Marianne Luijkenaar


Het begon voor mij pas werkelijkheid te worden na het beleven van een droom. Het was en is een schitterend moment. Als kind voelde ik mij een vreemde in deze wereld. Volwassenen spraken in mijn ogen meestal niet de waarheid. Ik besefte toen nog niet dat ik aura’s kon lezen. Dat begrip kwam pas vele jaren en belevenissen later. Lang zoekende geweest bij allerlei geloven, cultussen en noem maar op, weet ik nu dat iedereen die gave heeft. Maar het is niet bij iedereen ontwikkeld. Een mens kan veel zelf ontwikkelen en ontdekken, maar het komt op de juiste tijd. Voor mij kwam in een droom het besef van een vorig leven. Na de eerste kwamen er meer. Eigenlijk begon het al wat eerder, maar ik was er toen nog niet bewust mee bezig.

Op het moment dat ik de man ontmoette die nu mijn levenspartner is, begon mijn besef al wat te komen. Ik keek in zijn ogen en herkende iets. Dat iets kon ik niet bevatten. Het leek een herkenning van heel erg lang geleden. Mijn man had precies dezelfde gewaarwording als ik. Vanaf de eerste ontmoeting bleven we ook direct bij elkaar. En nu weten we ook waarom. Het is een belofte uit een vorig leven.

De droom kwam pas later, we waren toen al 5 jaar samen. In een meditatie zweefde ik uit mijn lichaam. Om mij heen was een mooi, ongerept woud. Ik zag het lichaam van een oude man op een houten draagbaar liggen. De draagbaar werd gedragen door een aantal stamleden van die man, het waren zo te zien mannen van indiaanse afkomst. Hun gezichten waren beschilderd, ze hadden ravenzwart kort stijl haar en droegen slechts een bedekking van een dierenhuid om de middel. Op dat moment keek ik naar mijzelf om te kijken wie ik was en zag dat ik die oude man was die daar dood op de draagbaar lag. Toen besefte ik dat de oude man uit zijn lichaam was getreden. De geest van de man stond te kijken naar zijn eigen begrafenis. Ik was die man, dus was ik dood…. als ik dood was, had ik geleefd, en aan de witte baard van de man te zien een flink aantal jaren.

Het gekke was dat, behalve de kinderen, niemand mij kon zien. Ze kwamen direct op mij afgerend, want de volwassenen waren bezig met het bereiden en uitvoeren van de rituelen van de geliefde (mannelijke sjamaan) die zij verloren hadden. Maar met de kinderen had ik als sjamaan altijd een goede band gehad en zij zagen de geest van de sjamaan op dat moment ook werkelijk staan. Ze kwamen op mij afgerend, en grepen mijn hand vast. Ze wilden mij naar het dorp toe trekken. Ze vroegen mij smekend weer bij hen terug te komen. Ik lachte ze toe, aaide hun hoofdjes en vertelde ze dat ik nu in een ander leven in een andere dimensie werkzaam was, waar ik een man en twee lieve kinderen had. Ik vertelde ze dat zodra mijn taak in dat leven erop zat ik terug zou keren naar de stam, misschien samen met nog een geliefd persoon.

De kinderen vonden het erg jammer maar begrepen het wel. Vervolgens keken wij gezamenlijk naar de rituelen van het wegdragen van de draagbaar, de rituele cirkel van stenen waarin de takken lagen opgestapeld en vervolgens mijn lichaam werd verbrand terwijl er door de stam een dans werd uitgevoerd om de geest vrijheid te geven.
Na deze meditatie begreep ik waar ik mijn man van kende, het besef begon in de week na de meditatie te groeien. Ik kreeg meer dromen want ik wilde soms even terug naar het moment waarop ik me zo thuis voelde tussen de mensen van mijn eigen stam.

Ook werd mij duidelijk dat mijn man ook in de stam had geleefd, maar vóór mij was overleden. Hij was een strijdaanvoerder geweest die door verraad om het leven was gekomen. Ik sprak veel met hem omdat hij bij mij om raad kwam. Ik mocht zelf als sjamaan niet trouwen en kinderen krijgen maar beschouwde de jongeman als mijn zoon. Helaas kon ik niet voorkomen dat hij om het leven werd gebracht, want dat was nu eenmaal het plan dat in de universele kosmos besloten lag. Wel hebben wij elkaar vlak voor zijn dood de belofte gedaan elkaar weer te ontmoeten in een ander leven. Dat leven is nu dus aangebroken….

Natuurlijk ben ik nog meer te weten gekomen, maar het belangrijkste staat nu op papier. Het was een van de eerste ervaringen waarvan ik begreep dat er vorige levens voor iedereen zijn geweest. Ik kan hier nog veel meer over vertellen, maar dat wordt voor het moment een beetje veel.

Ik hoop dat velen die dit lezen ook op hun dromen en meditaties mogen gaan letten, en er een goede ervaring aan over zullen houden. Het is niet iets engs om mee te maken, in werkelijkheid denk ik zelf dat men toetreedt tot de Universele Energie Bron, waar alles opgeslagen ligt. Zo kan men alles wat men wil te weten komen als men de juiste bedoelingen ermee heeft. Het wordt niet aan iedereen die eens een grap wil meemaken gegeven.