0 Running Fox Papers maart 2006

Running Fox Papers

6e Jaargang nummer 36 ~ maart 2006 ~ Synchroniciteiten

Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief

Citaat van de maand:

Er zijn geen fouten, er is geen toeval.

“Er zijn geen fouten, er is geen toeval. Alle gebeurtenissen zijn zegeningen, aan ons gegeven om ervan te leren.”

ELISABETH KÜBLER-ROSS

Een Schat aan inzichten

~*~*~*~

Inhoud

Citaat van de maand Er zijn geen fouten, er is geen toeval.
Synchroniciteiten, connecties en toevalligheden Anonymus
Engelen helpen

Mirjam Coumans B.A.

Nadine Hans Brockhuis
Angel's Echo Myriah Krista Walker
Poeme de Thila/Gedicht van Thila Mathilde Labruyère
De eik Maja Kluvers

 

Synchroniciteiten, connecties en toevalligheden

Het bovenstaande is één van vele universele wetten of waarheden die nooit kunnen worden bewezen. Toch bestaat er een oneindig aantal verhalen over mensen die mysterieuze krachten hun leven zagen binnenzeilen of begeleiding kregen op momenten dat ze het het minste verwachtten. Als we er werkelijk naar kijken, lijken synchroniteiten eigenlijk erg gewoon te zijn.

Wat is een synchroniteit? Het is een ervaring of omstandigheid die zo maar in ons leven komt. Wat deze mysterieuze gebeurtenissen zo bijzonder maakt is dat ze altijd onverwacht komen. Een blind date die tot een levenslange partnerschap leidt, een onaangekondigd telefoontje dat ons uit de narigheid helpt, een betrekking die zich plotseling aandient, een gift wanneer we die werkelijk nodig hebben, een droom die uitkomt.

Wanneer deze onverwachte giften ons toevallen wordt onze vrije wil in dit proces nooit overtreden. Terwijl we in ons fysieke lichaam verblijven hebben we altijd de keuze om al of niet op deze gebeurtenissen te reageren.

vervolg

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

Engelen helpen, als je maar vraagt.

'Healing Angels' door J. Ann Masiker.

Door Mirjam Coumans B.A.

Engelen helpen je altijd, maar je moet het ze wel VRAGEN, WANT ZE ZULLEN JE VRIJE WIL NIET BEÏNVLOEDEN. Engelen helpen iedereen, misschien niet op de manier die je verwacht, maar zij weten wat het beste voor je is. Soms moet je eerst nog iets leren en dan mogen ze nog niet ingrijpen. Soms moeten ze ingrijpen, bijvoorbeeld door iemand op te vangen die valt omdat het niet de bedoeling was dat diegene viel.

Er zijn namelijk mensen die (onbewust) andere mensen kwaad doen, bijvoorbeeld door het aftappen van energie. Tappen ze teveel energie af, dan kan diegene bijvoorbeeld duizelig worden en van de trap vallen. Die mensen kunnen zich (laten) afschermen, zodat het allemaal zuiver blijft. Degene die de narigheid veroorzaakt weet niet dat hij het doet en is misschien wel ziek of weet niet genoeg energie uit voedsel te halen of bijvoorbeeld energie te krijgen door het aan de ziel van een boom te vragen.

Gelukkig kan iedereen zich over het algemeen afschermen als zij of hij zich niet lekker begint te voelen bij iemand of in een groep mensen. Het kan ook zijn dat iemand in bijvoorbeeld Amerika energie afneemt van iemand in Nederland omdat ze nevenzielen zijn. Als iemand plotseling aan die persoon in Amerika moet denken, en vervolgens op zijn of haar lip begint te bijten, of zomaar ergens pijn of onaangename jeuk krijgt, is er iets mis. Dit zijn enkele van de tekens die aangeven dat zij of hij energie kwijtraakt aan die persoon. De veroorzaker is bijna altijd een bekende.

Ook kan het zijn dat die ‘aanstichter’ soms woorden in de mond van het slachtoffer legt. Je schrijft of zegt dan dingen die je anders nooit zou zeggen, maar die typerend zijn voor de aftapper. Helaas kun je je meestal niet herinneren dat je het gezegd hebt; degene tegen wie je het zegt echter wel, zodat het controleerbaar is.

Je kunt jezelf afschermen door je voor te stellen dat er wortels uit je voeten groeien en dat Moeder Aarde ze liefdevol vasthoudt. Dan vraag je de engelen of je gids om je af te schermen met een violette koepel. Vervolgens vraag je een zuivering met de violette vlam aan Violinio (Saint) Germain. Tenslotte vraag je de engelen je te vervullen met het Gouden Licht. Het is een simpele methode, een soort gebed, maar het werkt echt.

In de film Indigo met o.a. Neale Donald Walsch en James Twyman http://www.indigothemovie.com/index.html wordt ook gezegd dat sommige mensen je energie kunnen wegnemen. Daarom is het belangrijk dat je de engelen vraagt je af te schermen voor je gaat slapen en eventueel nog een keer voor je opstaat.

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

Nadine Door Hans Brockhuis

De treinreis is lang. Kijkend naar het landschap zie ik het groen, de dieren, land en water. Ook zie ik mensen die zich lopend of rijdend voortbewegen.

In het compartiment schuin tegenover me bevindt zich een jongedame waarvan ik zeker weet dat ik haar nooit eerder heb gezien. Maar wat is nooit? Is ‘nooit’ niet ook ‘altijd’, net zoals het woord Nada soms ‘niets’ maar vaak ook ‘alles’ omvat?

Hoe langer ik hierover nadenk komt het mij voor dat ik deze dame toch eerder heb gezien, beleefd, gesproken. Op de een of andere manier ‘voelt’ zij bekend, er heerst een soort éénheid, een doordrongen-heid. Toch kan ik hierop geen vat krijgen. Deze bekendheid is, zo lijkt het, van een andere orde.

Dan geeft haar mobiele telefoon een riedel. Ze neemt op en zegt opgewekt: “Met Nadine” en voert een kort gesprek met degene aan de andere kant van de verbinding.

Ik sluit mijn ogen en heb het gevoel dat ik het ben die dit gesprek voert. Terwijl het fysieke gesprek over heel andere dingen gaat, gaat het ‘binnendoor’ over verwachting, over hoop, over wat eens was en ooit weer zal zijn.

vervolg

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

Angel's Echo Door Myriah Krista Walker

Toen ik op een avond in bed kroop, werden mijn benen tegengehouden door een stevige aanwezigheid van kat. Omdat ik weet hoe hun vacht aanvoelt, weten mijn vingers altijd om welk dier het gaat. Solstice’s vacht is zacht, maar die van Angel’s Echo voelt aan als zijde. Ik masseerde haar rug, kromde me om haar heen en zonk weg in de kussens.

De matras veerde op en neer toen ze bewoog. Ik moest plotseling met mijn ogen knipperen toen het dier nieste voordat het zich naast mijn hoofd oprolde. Ik werd besproeid met een fijne nevel van kattenspeeksel. Het was een delicate nies, niet vol in het gezicht. Ik giechelde. Ze likte mijn neus verscheidene keren en beet er toen liefhebbend in. Stevig genoeg om mijn gezicht te laten tintelen met die vreemde prettige pijn die in mijn kin vloeide en na een minuut of twee verdween.

Ik was lang opgebleven, geboeid en geïnspireerd door Stephen King’s boek ‘On Writing.’ Als hij moedig genoeg is om over het bizarre en magische te schrijven en het vervolgens fictie te noemen, dan kan ik moedig genoeg zijn om over de non-fictie ervaringen te schrijven die ik heb gehad en die oprecht magisch zijn. Ik viel in slaap terwijl ik het verhaal vorm gaf dat ik eindelijk zou gaan vertellen over Angel’s Echo. Het is een verhaal dat er meer dan drie jaar over heeft gedaan om op papier te worden gezet. Ik viel in slaap met Angel’s Echo’s idee in mijn geest geplant, dat ‘het tijd was om het verhaal te vertellen.’

vervolg

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

Poeme de Thila Door Mathilde Labruyère

Gedicht van Thila

Aan het begin van mijn leven,
Heb ik ontdekt dat de dingen niet altijd zijn zoals ze lijken
De Grote Dame was dáár en heeft mij verzekerd dat zij er altijd zal zijn
Om mij te helpen in de uren dat ik het moeilijk heb.

Tijdens mijn jeugd
Was ik bang voor het gebergte dat op mijn geweten drukte
Drukte op mij als een groot gewicht
Maar ik blijf mij altijd de Grote Dame in de hemel herinneren

Gedurende mijn leven,
Waren mijn beproevingen vaak zo moeilijk.
Maar ik heb altijd mijn hart gevolgd
En naar God gebeden; mijn oprechte woorden gesproken.

Gedurende mijn leven,
Is mijn hoop gebleven.
Ziekten hebben zodanig op mij gedrukt.
Dat ik langzamerhand erg kwetsbaar ben geworden.

Gedurende mijn verdriet,
Weet ik dat in een ander land de Grote Dame op mij wacht!
Stralend in haar hemelpoort,
Te midden van het licht van 1000 sterren.

Aan het einde van mijn leven,
Weet ik dat ik met de Heer ben verbonden.
Ik weet zeker dat hij voor eeuwig van mij houdt.
Ik hoop hem snel te ontmoeten.

pour Francais cliquez ici

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

De Eik Maja Kluvers

 

Het is voorjaar 2001. Ik sta aan het begin van mijn ontwakenen en het is geen gemakkelijke tijd. Op een morgen krijg ik het idee om mijn ontbijt niet in de kamer te nuttigen, maar boven op de slaapkamer voor het raam. Terwijl ik zit te eten valt mijn oog op de enorme Eik die op gemeentegrond, heel dicht bij ons huis staat. Het is een boom met een heel bijzondere uitstraling. Als door een innerlijke stem begin ik tegen de boom te praten hoe geweldig mooi ik hem/haar vind en hoeveel ik van de natuur houd maar i.v.m. drukke werkzaamheden niet genoeg aan toe kom om er werkelijk van te genieten.

Ik vertel mijn verhaal, over mijn problemen, het onbegrip van anderen, mijn verdriet en vooral over mijn eenzaamheid ten aanzien van mijn gevoelens die vooral te maken hebben met het feit iemand te MOETEN zijn die ik niet ben. Dat ik niet meer kan voldoen aan de verwachtingen die anderen van mij hebben. Dan volgt een enorme huilbui. Maar plotseling krijg ik een warm gevoel in mijn onderbuik gebied en het ‘lijkt’ wel of ik antwoord krijg. Het is te mooi om waar te zijn en ik probeer mijn gedachten helemaal stil te krijgen, maar de emoties belemmeren dit tot op zekere hoogte. Toch ontvang ik een antwoord dat me verder kan helpen n.l. dat Ikzelf mijn leven kan veranderen, dat ik er zelf voor kan kiezen om meer met de natuur en mezelf samen te zijn; om weer met degene in contact te komen die ik in wezen ben.

vervolg

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~