0 Running Fox Papers april 2007
 
Running Fox Papers

7e Jaargang nummer 45 ~ april 2007

Vrouw en spiritualiteit

Veer Citaat voor deze nieuwsbrief:

“Terwijl we vooruit jakkeren om wereldrijken te bouwen en voortjagen naar suprematie, zouden we eens moeten stoppen om te luisteren naar het (vrouwelijke) levenslied. Want zonder de vrouw zou er geen leven zijn.”

Oren R. Lyons, Spreker voor de ‘Traditional Circle of Elders’

Een Schat aan inzichten

Inhoud

Citaat van de maand Zonder de vrouw zou er geen leven zijn
Introductie Caroline Groeneveld
Mara in Neveralwaysland Mara Oldenburg
Elementen van EEN - Lente Myria Krista Walker
Van ochtendgloren tot schemering Jill Kramer Bryant
Leven volgens jouw natuur Caroline Groeneveld
Schoonheid Gedicht van Joke Hoederdos
Inzicht Marian van Lier
Inner Crystals Isabel de Ronde

Introductie door Caroline Groeneveld

Hoe zou je leven er hebben uitgezien als er voor jou een plaats was geweest in een cirkel van vrouwen, van moeders, oma’s, overgrootmoeders, betovergrootmoeders, tantes, nichten, vriendinnen en dochters? Een cirkel van vrouwen waarin je je altijd gerespecteerd en gewaardeerd zou kunnen voelen. Waarin je leerde luisteren naar jouw innerlijke stem en waarin met zoveel geduld en aandacht ook naar jouw stem geluisterd zou zijn. Hoe zou jouw leven eruit hebben gezien als je geleerd had, vanaf het begin van alle tijden, hoe de energie van vrouwen in het hele leven werkt. Hoe haar krachtvelden groeien en bloeien, vervallen en weer opstaan? Wat zou er dan anders zijn geweest?

Deze nieuwsbrief is gemaakt door vrouwen en bestemd voor vrouwen èn voor mannen die willen beleven hoe vrouwen hun spiritualiteit beleven, ermee omgaan en dit willen delen. Running Fox en alle vrouwen die hieraan hebben meegewerkt wensen jou enkele goede uren toe.

Mara in Neveralwaysland

Mara Oldenburg en Hans Brockhuis

Niet lang geleden ontving ik een berichtje van Mara, één van mijn lezeressen van het eerste uur. In de loop van de jaren hadden zij en ik enkele malen E-mails uitgewisseld, waarbij zij aan mij enigermate persoonlijke vragen had gesteld, die ik naar beste vermogen heb kunnen beantwoorden. Maar dat was dan ook alles.

Deze E-mail van haar meldde dat zij een verhaal voor mij had die wellicht op de site van Running Fox zou passen. Helaas had zij geen tijd om het op te schrijven, maar stelde voor dat wij elkaar op een dag in de stationsrestauratie van Leiden zouden ontmoeten. Zij verwachtte een uur nodig te hebben om uit de doeken te doen wat zij aan mij kwijt wilde.

Ik was gefascineerd door dit ietwat mysterieuze bericht en na enig E-mail verkeer werd dag en uur vastgesteld...

Elementen van EEN - Lente

door Myriah Krista Walker

Ga mee met de Moeder Aarde voor een nieuw begrip van deze elementen.

Je zit op de zachte Aarde. Vlakbij stroomt een rivier, vrolijk klaterend. De wind waait zachtjes en laat het Wolkenvolk dansen.

Een melodie vindt zijn weg naar je oren. Het sprankelt een innerlijke levendigheid en je kijkt om je heen waar dat wonderbaarlijke geluid vandaan komt. Je bent verbaasd om te zien dat een oude vrouw zich niet al te ver van je vandaan bevindt. Terwijl ze druk met iets bezig is, kijkt ze op en wenkt je om naast haar te gaan zitten. Wanneer je dichterbij komt, groeit er een gloed binnen in jouw Hart. Haar Tedere Aanwezigheid lijkt jouw zintuigen te doen smelten.

“Het is het vuurt van Jouw Hart die me riep,” zegt ze. Haar stem is veel jonger dan haar uiterlijke verschijning zou doen geloven. Of is ze jong? Moeilijk te zeggen. Ze klopt op de grond en beduid je om naast haar plaats te nemen.

Van ochtendgloren tot schemering ~ Jill Kramer Bryant

Op een avond in augustus, aan het einde van een rustige, buitengewone zomer, nam Victoria haar honden mee op een lange wandeling langs het strand. Verscheidene maanden waren gepasseerd sinds ze daar met Peter en Rose was geweest. Terwijl ze haar auto parkeerde, voelde ze zich ongemakkelijk. Toch was het een perfecte zomeravond, warm en windstil. De honden speelden in de kalme golven en ze wandelde helemaal naar het strandpaviljoen.

Ze ging zitten in één van de comfortabele stoelen op het terras, bestelde thee voor zichzelf en water voor de honden. Ze wachtte en keek naar de oranje zon die langzaam onderging in de bewegingloze zee. Plotseling voelde ze een hand op haar schouder, één die ze kende. Ze draaide zich om in haar stoel en daar stond Peter, onaangekondigd. Hoe hij had kunnen weten dat zij daar was, wist ze niet. Instinct. Ze voelde zijn verdriet en de blik van urgentie in zijn ogen. Na de gebruikelijke formaliteiten en beleefde vragen hoe ze het allebei maakten, stokte hun gesprek en na een poosje verlieten zij samen de strandtent en liepen terug over het strand. De schemering was bijna overgegaan in duisternis.

Leven volgens jouw natuur ~ Caroline Groeneveld

Hoe zou je leven er hebben uitgezien als er voor jou een plaats was geweest in een cirkel van vrouwen, van moeders, oma’s, overgrootmoeders, betovergrootmoeders, tantes, nichten, vriendinnen en dochters? Een cirkel van vrouwen waarin je je altijd gerespecteerd en gewaardeerd zou kunnen voelen. Waarin je leerde luisteren naar jouw innerlijke stem en waarin met zoveel geduld en aandacht ook naar jouw stem geluisterd zou zijn. Hoe zou jouw leven eruit hebben gezien als je geleerd had, vanaf het begin van alle tijden, hoe de energie van vrouwen in het hele leven werkt. Hoe haar krachtvelden groeien en bloeien, vervallen en weer opstaan? Wat zou er dan anders zijn geweest?

Duizenden jaren geleden leefden vrouwen in hechte gemeenschappen met elkaar. Zij deelden elkaars verhalen en vertelden de sprookjes en mythen immer met een dieperliggende achtergrond. Vrouwen bespraken het leven en de lessen die hiermee gepaard gaan. Iedere vrouw speelde gelijkwaardige rollen in het leven. Als jong meisje leerde ze over hoop en bescheidenheid, over puurheid en ontvangen. Als moeder maakte ze kennis met de zorgzaamheid, de onzekerheid, de liefde maar ook haar harde hand. Als wijze vrouw had ze niet veel woorden meer nodig. Ze was er, als rots en steun, als houvast van alle vrouwen die na haar zouden gaan. Ze kende de rol van magische toverfee, van hatelijke duivelskol, van maagd en hoer, van liefde en van wraak, van leven en van dood. Ze accepteerde en leefde alle aspecten in het leven.

Vrouwen kenden de werking van de natuur, de maancycli, de relaties in gemeenschappen en waren nauw verbonden met de landbouwcultuur. En bovenal: een vrouw kon leven geven. Een mysterie dat in de oudheid als magisch en als goddelijk machtig werd beschouwd. Misschien is het daarom wel dat vrouwen uiteindelijk in een ondergeschikte rol terecht gekomen zijn. Misschien was het die grote magische macht over het leven die zoveel angst inboezemde dat ontkenning een krachtiger oplossing leek dan onvoorwaardelijke acceptatie…

Schoonheid-Beauty-Schönheit ~ Gedicht van Joke Hoenderdos

Hoop is 'n gedachte
machteloos
vast te houden aan verlangen
't hart lost op
ik zie het wel

de oude vrouw
haar knuist op stok verschrompeld
overrompeld met elke groef oneffenheid
vertaald doorleefde tijd
ik zie je wel

hoop is vluchtig, fréle
luchtig, ongrijpbaar en intiem
geselt of streelt intens
ik zie je wel

meisjes met 'n lappenpop
gescheurde kleren
ogen droevig maar niks met pop
ik zie je wel

de houten kist met witte roos
het laatste woord
huilen troost direct
zij zijn van haar
ik zie het wel

dan de hoop die zwicht
tochtig, vederlicht
het kleinste briesje
klemmend aan gezicht
ik zie je wel

hoop die mergelt, teert
liefde wervelt van pijn zo zoet
het doet hier goed
ik zie het wel

niet de hoop bepaalt mijn weg
de dagelijkse loop
woorden die ik zeg geschreven
maar de spiegel van mijn lijf
oog en hand
het hart dat weet
die dichtersziel ontleed

Inzicht ~ door Marian van Lier

Het was een warme dag in juni en ik besloot om voor het eerst van mijn leven naar een bloemenseance te gaan bij ons in de gemeente. Onverwachts kreeg ik ter plaatse een bosje bloemen aangereikt met de volgende boodschap: “Er is een oud vrouwtje bij je, die al langere tijd is overleden. Ze heeft een lang ziekbed gehad, maar als ze maar even kon, ging ze naar buiten. Ik zie haar ook de hele tijd aan de bloemen ruiken. Ze helpt jou. Als je het de komende tijd moeilijk hebt en je ruikt de geur van bloemen, weet dan dat ze bij je is en je kunt haar dingen vragen.”

Ik was overdonderd. Te bedenken dat ik net een tweejarige opleiding bloesemremedies achter de rug had en ook een driedaagse cursus bloemen schilderen en op een bloemschik cursus had gezeten. Toen ik thuis kwam vertelde ik mijn man over de boodschap. Hij antwoordde: “het kan goed zijn dat dit oude vrouwtje je oma is.”

Inner Crystals ~ ©Izabel***Crystal_Child

Rennen en vliegen om alles binnen het gezin draaiende te houden. Wie herkent het niet? Dat je zo hard rent dat je jezelf voorbij vliegt en je eigen IK in de vergetelheid raakt?

Ik ken het… want het overkomt me ook steeds. Ik laat het gebeuren geef mijn grenzen niet op tijd aan. Tot je dus op een gegeven moment vast komt te zitten en je…zoals ze dan zeggen: ‘met je Ziel onder je arm loopt’. Zoekend naar antwoorden en vergeten door de chaos in je hele Zijn, vergetend dat de antwoorden in Jezelf liggen.

Mijn stapel administratie werd groter en groter, evenals de onrust in mijn hoofd.
Het was mijn dierbare vriendin en zielenmaatje Marga die mij erop attent maakte, dat wanneer ik mijn administratie op orde zou brengen, ik mijn Geest ook weer ruimte zou geven. Door de dingen die ik de laatste dagen op mijn Pad tegenkwam, wist ik dat het hoog tijd werd voor bezinning, om rust en ruimte te creëren in mijn Zijn.