0 Running Fox Papers juni 2005

Running Fox Papers

5e Jaargang nummer 31 ~ juni 2005 ~ Creatie van innerlijke Vrede

Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief

Citaat van de maand:

De Hopi Blauwe Ster of Blauwe Kachina Voorspelling.

Een klassieke Hopi voorspelling zegt: ‘Wanneer de Blauwe Ster Kachina zich aan het firmament vertoont, zal de Vijfde wereld te voorschijn komen.’ Dat zal de Dag der Loutering zijn.

De Hopi naam van de ster Sirius is ‘Blauwe Ster Kachina.’ Het zal komen wanneer de Saquasohuh (Blauwe Ster) op het dorpsplein danst en zijn masker afdoet. Een Kachina is de geest (de representant) van de onzichtbare krachten in het leven.

~*~*~*~

Inhoud

Citaat van de maand De Hopi Blauwe Ster Voorspelling
Creatie van Innerlijke Vrede Inleiding door Judith
Zonsondergang

Hans Brockhuis

De klaproos en de steen Marjo Dohmen
Wezen en Zijn Idelette

~*~*~*~

Tijdens één van de vluchten die wij vorige maand in het kader van ons verblijf in Amerika maakten, op 12.000 voet voel je je dichtbij ‘boven’ [grapje], en maakte ik contact met onze dochter Judith. (zie: Judith leeft!) Zij beloofde voortaan iedere maand een kort stukje door te geven over het betreffende onderwerp. Hier is het eerste.

Creatie van innerlijke Vrede.

Bij het nadenken over het creëren van innerlijke Vrede stuit ik op aspecten die daar op het eerste gezicht niets van doen mee lijken te hebben.

Kijk maar eens een ogenblik met mij mee en luister intens naar die merel die daar op een tak zit en die probeert een collega- merel de loef af te steken met zijn fuga die aan de geest van Bach lijkt te zijn ontsproten. Natuurlijk bakenen deze beide schepsels door hun gezang hun territorium af, waardoor het bij het zoeken naar voedsel duidelijk is wie waar speurt. Terwijl ze dat doen creëren ze innerlijke Vrede; immers het is voor beiden niet meer nodig om voor dat doel op de vleugel te gaan.

Wanneer je deze gedachte doortrekt naar het mensdom is het duidelijk dat er hier voor jou, voor mij en voor ons allemaal iets te leren valt. Ik nodig je dan ook uit om na te denken of te mediteren over aspecten die het bereiken van de weg naar innerlijke vrede voor jezelf, en daardoor voor ons allemaal, comfortabel maakt.

Ik wens je daarbij heel veel goeds,
Judith
.

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

Zonsondergang

Hans Brockhuis

Tijdens onze recente reis naar de Verenigde Staten, waar we in Utah onder meer Bryce Canyon en Escalante Petrified Forest hebben bezocht, rijden we door de besneeuwde Boulder Mountains. De natuur hier is overweldigend. Steeds worden we als het ware uitgenodigd om langs de weg te stoppen om het prachtige landschap goed in ons op te nemen.

Onderweg komen we tot het besef dat het tijd wordt om de belofte die we voor ons vertrek aan een vriendin hebben gedaan om in dit land, samen met haar en haar vorig jaar overleden echtgenoot, een zonsondergang te beleven, na te komen. Dit met de intentie om stil te staan bij het gegeven dat Hij zich thans in een voor ons onzichtbaar universum bevindt. Het is echter zwaarbewolkt, met van tijd tot tijd lichte regen en zelfs een beetje sneeuw, en naar het zich laat aanzien zal er deze avond van een spectaculaire zonsondergang geen sprake kunnen zijn.

Desondanks visualiseer ik een onderkomen voor de nacht, gelegen op een heuvel, met een prachtig uitzicht op het landschap, inclusief een fantastische zonsondergang. Twee tellen later krijgen we een eerste bevestiging; 4.44 staat er op de klok van de auto, even later gevolgd door 3x een 1 op een mijlpaal (what’s in a name) langs de weg.

vervolg

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

De klaproos en de steen

Marjo Dohmen

Ergens, aan de rand van een bos, gemaakt van eikenbomen en van eeuwigheid, stond een grote grijze steen. Roerloos in alle seizoenen, onaangedaan door alles wat er om hem heen gebeurde. Niemand wist hoe hij daar gekomen was of wanneer; hoe lang geleden. Ook de steen was het vergeten. Het was alsof hij er altijd was geweest.

Vogels rustten op zijn stille schouders, vlinders dartelden om zijn stenen hoofd en aan zijn voeten bewoog de aarde, als vlugge salamanders een plekje zochten in de zon. En in de verte glansden zwaar de velden, zwanger van graan en van vruchtbaarheid.

Soms, heel soms kwam er een mens voorbij, en vertelde zijn verhalen aan de steen. Over alle dingen die gebeurden, over liefde en verdriet, over leven en dood. Of de mens vertelde van zijn dromen en hoe graag hij ze waar wilde maken, en hij vroeg aan de steen hoe hij dat moest doen.

De steen luisterde, verroerde zich niet en luisterde. En ook al werd de mens heel stil, even roerloos als de steen, even onaangedaan, hij kreeg geen antwoord van de steen. Want de steen zei niets, bleef roerloos en zwijgzaam, omdat hij het antwoord niet wist. Hij had geen recht van spreken.

Vervolg

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~

Wezen en Zijn

WhiteBearSpirit/Idelette
We are One
© Idelette

Herinneringen aan dagen
van lang vervlogen jaren
voorbije levens
ontstane toekomsten
vergane werelden
de eenvoud, je Wezen
nooit verbleekt
alles doorstaan
weer vergaan
maar gebleven.

Keer op keer
toegevoegd iedere keer
steeds een beetje meer
de creatie van het Wezen
de creatie van het Zijn
gevormd tot eenheid.

Een eenheid van Wezen
Een Eenheid van Zijn
Gevuld met liefde
Liefde voor Al wat Is
Liefde voor al wat Leeft.

Samenhang van woorden
Eenvoud en respect
Vreugde en pijn
Liefde en haat
Geboorte en dood
Eenheid van menszijn.

Je Wezen van Zijn
Creatie van schoonheid
Creatie van Energie
Zuiver Licht en Liefde
Wezen... Zijn.

Naar de inhoudsopgave

~*~*~*~