0 Running Fox Papers augustus 2010
Running Fox Papers

10e Jaargang nummer 73 ~ augustus 2010

Op reis naar verre verten

Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief

veer Citaat voor deze nieuwsbrief:

Werkelijke ontdekkingsreizen bestaan niet uit het leren kennen van nieuwe landstreken, maar om iets met andere ogen te leren zien.

Inhoud

Citaat van de maand Marcel Proust
Donaudelta Hans Brockhuis
Grossglockner; een wenk van het universum Hans Brockhuis
Een bijzondere reis Maandelijkse column van
Simone Awhina
Verre binding of verbinding Nora Pelgrims
Een reis binnen het heilige zelf Myriah Krista Walker
Sporen in de koude lucht Loes Flendrie
Het levenswiel; een visioen Roely Anema
De 'zoeker' wordt de 'vinder' Christina Boudewijns de Kaste
  colofon

Donaudelta

Donaudelta ~ Hans Brockhuis

Een gekuifde Ralreiger stond op zijn gemak aan de rand van de smalle kreek en keek Ileana na die, terug onderweg naar huis opnieuw was verdwaald. Ze had geen idee waar ze was. De reiger wist het ook niet en omdat de zon zich bij het ochtendgloren niet liet zien kon ze ook geen richting bepalen, zodat ze op goed geluk verder peddelde in de richting van een van de kleine zwaar begroeide eilanden in het moeras...

Ileana schrok zich een ongeluk van een zwerm lepelaars die onverwacht en met veel kabaal vanuit het reusachtige rietveld opvlogen. Het maakte haar nog banger dan ze al was.

In haar kleine gammele en lekke bootje peddelde ze door de schijnbaar eindeloze delta van de grote rivier. Ze was op de vlucht voor de familie aan de andere kant van de grens waar ze jarenlang min of meer als slavin te werk was gesteld. Het enige wat er van haar was verlangd was dienstbaarheid. Water halen, vuile karweitjes opknappen, voldoen aan de grillen van de gezinsleden, nooit vrije tijd.

Ze was het eindelijk spuugzat geworden en op een donkere maan- en sterrenloze nacht was ze er vandoor gegaan in het krakkemikkige bootje dat door de dorpelingen voor oud vuil was achtergelaten en dat ze gedurende de laatste twee maanden in het geheim provisorisch had gerepareerd.

Als zesjarig meisje was Yelena, zoals ze aan de andere kant van de grens werd genoemd (Net als Ileana betekent het: ‘Fakkel’), tijdens een zoektocht naar levensmiddelen verdwaald en in de uitgestrekte moerasdelta, waar ze zonder veel plichtplegingen door Borislav werd gevonden en meegenomen naar zijn dorp dat uit niet veel meer bestond dan een tiental lemen hutten aan een van de zijkreken van de Noordelijke arm van de rivierdelta.

Grossglockner

Grossglockner; een wenk van het universum ~ Hans Brockhuis

Wat was de boodschap die het universum hier voor ons had bereid? Waarom waren juist wij, bij twee verschillende gebeurtenissen die in tijd en ruimte zo dicht bij elkaar lagen, ter plaatse om hulp te kunnen verlenen? Hadden wij niet zelf, als wij een minuut eerder aanwezig waren geweest, die motorrijder ín onze auto hebben moeten begroeten?

Twee jaar geleden waren wij in Oostenrijk. Behalve een bezoek aan vrienden hebben wij kunnen genieten van de oneindige schoonheid van het alpenlandschap. Iedereen die daar wel eens is geweest kan beamen dat dit land zijn adembenemende pracht tentoonspreidt in voor ons laaglanders vele hoogtepunten. Toch moet je, om op de top te komen, altijd eerst door een dal. De reis gaat – net als onze reis door het leven – omhoog en omlaag, op en neer, draaiend en kerend, totdat we uiteindelijk in staat zijn om op grote hoogte van het uitzicht te genieten om net die ene alpenbloem te bereiken die zo aanlokkelijk zijn kleuren en geuren verspreidt maar nog altijd schier onbereikbaar is.

Is deze tocht te sturen, of spreidt het universum dit pad voor ons uit, zonder dat we daar iets aan kunnen doen? Zijn we in staat ons doorzettingsvermogen aan te spreken om datgene te bereiken waarnaar we streven, zonder de grenzen van het gevaar te overschrijden? Is het voor ons mogelijk om dàt pad kiezen dat ons naar de top leidt, of dienen we zo nu en dan een wenk van het universum te incasseren, opdat we de mogelijkheid hebben om een trede – een Stufe, zeggen ze in dit land – te stijgen op weg naar waar we met zijn allen naar onderweg zijn?

Een bijzondere reis

 

Maandelijkse column: © 2010 Simone Awhina

 

 


 
Jouw boek/passie/praktijk op Running Fox? Vertaling of redactie nodig? Klik hier voor: RUNNING FOX CREA
 

Verre binding of Verbinding ~ Nora Pelgrims

Ware Zuiverheid Dient De Wereld In Al Zijn Vormen
Het omvat niet enkel jij, maar de hele Verbinding rond jou in de breedste zin van het woord. Als het niet het hoogste Goed kan Dienen voor alle betrokkenen, is er niets zuiver aan…
.

Verbinding


Ik stel mezelf weleens de vraag of er meer van die wezens zijn zoals ik, die van tijd tot  tijd sferen blijken op te pikken uit het veld dat ik ~ Het Evolutieveld~ pleeg te noemen. Hoogstwaarschijnlijk wel. Laat me mezelf even nader verklaren.
Deze  sferen herken ik als steeds terugkerende, golvende patronen die op me afkomen tot ik er niet meer omheen kan. Ze komen via alle richtingen en geven me een gevoel alsof ik mezelf in een wormgat bevind. Een plek waar ik alleen in kan doordringen als ik de kernbegrippen die zich in deze Evolutionele Waves bevinden, geïntegreerd heb.
Het thema van deze ‘Wave’ dient zich aan als Ver-binding. Connecties die plotseling uit het niets blijken te verschijnen en heel verre bindingen blijken te zijn.

Nu hebben we natuurlijk de sociale netwerken die in deze tijd van globale verbindingen een hele grote rol spelen. Alhoewel ik lang bij mezelf dacht dat ik niet zou meelopen met de Facebook kudde, dan is er altijd wel iemand die net genoeg (emotionele) druk weet uit te oefen tot je jezelf aanmeldt bij het netwerk van virtuele verbindingen. Elke medaille heeft twee zijden, zeg ik wel eens en ik stond al snel versteld van al die ‘vernieuwende verbindingen’. Zo kwamen er via via oude familieleden aankloppen die ervoor zorgen dat mijn stamboom aangroeide met gezichten die ik sinds ik een ukje was niet meer had gezien. Oude klasgenoten riepen virtueel mijn naam en al snel werd een reünie gehouden waardoor we elkaar allemaal nog een keer face to face konden zien. Hier en daar verschenen lichtpuntjes die deel uitmaakten van de ‘oude’ spirituele groepen die back in the nine-ties zo ‘in’ waren. Maar ook zij waarmee we een email relatie hebben kregen plotseling vorm en gezicht en waren ineens meer dan een adres geworden. Kortom, verbindingen die herkenbare Verre Bindingen Zijn en in een nieuw jasje gestoken worden. Alles voelt zo lekker close….

midden

Blossom

Een reis binnen het heilige zelf ~ Myriah Krista Walker

...Neem de tijd om dankbaarheid te zenden naar je Harten-Licht. Zie hoe het Licht opvlamt ten antwoord. Voel de vreugde van de energie van Moeder Aarde die je omringt in de wanden. Is er iets wat je Haar nu zou willen vragen?

Deze oefening zal iedere keer dat je hem doet zichzelf overstijgen. Het voorziet in een aangename manier om naar binnen te gaan en inwendige aanpassingen te maken die ook je buitenwereld zal veranderen.

Adem een aantal keren diep in en richt je naar binnen.

Als je jezelf voor zou stellen als was je een porseleinen vaas, hoe zou je er dan uitzien? Als je jezelf in klei als vaas vorm mag geven, welk uiterlijk zou je dan hebben? Lang en groot; kort en rond? Welke afmeting je ook voor de geest komt is goed, want dit is Jouw Heilige Graal.

Wanner Jij je dit porselein voorstelt, zorg er dan voor dat het een stevige basis heeft, zodat het niet kan gaan wankelen of schommelen. Weldra zul je jezelf in deze kom aantreffen zodat een stevig fundament erg belangrijk is.

midden

Sporen

Sporen in de koude lucht ~ Loes Flendrie

...En toen… was daar het licht weer. Maar een ander soort licht, schel en het deed pijn aan haar ogen.
Ze hoorde ook een andere stem dan de stem in haar lichaam die het haar natuurlijk al veel eerder had verteld.

 

WIL JE HET HELE BOEK GRATIS DOWNLOADEN? Zie onderstaande link: http://www.runningfox.nl/Speciaal/speciaal82.html

Geboorte.

Het licht was overal. Onder en boven en binnen.
Ze hoorde het licht altijd. Zacht suizend, een lied, dat ze vaag herkende. Ze zou het zo kunnen meezingen, maar dat deed ze niet. Dat deed ze al die tijd niet. Hier zwom ze. Hier ontdekte ze de buigzame stok, die haar houvast bood en haar tegelijkertijd op haar plek hield. Een steeds krappere plek. Na een tijdje was er geen plaats meer voor zwemmen en zeker niet voor zingen.

En toen – toen kreeg ze haast. Want dat het tijd was en dat ze nu terug moest, wist ze, zonder het te weten. Heel vaag besefte ze dat er een afspraak was gemaakt. Ze herinnerde zich nu niet meer met wie het was afgesproken en wat er nu precies was afgesproken, maar dat deed er op dit moment niet meer toe. Het was een afspraak die moest worden nagekomen en zij zou dat doen. Zij en vele anderen.

Ze zou worden geholpen. Ze zou worden vergezeld.
Ze greep om zich heen en voelde warmte en wist dat het nu bijna zover was, want er was geen licht meer. Alleen nog de donkerte strak om haar heen. Ze kon zich niet meer wenden of keren. Het enige dat ze nu nog kon doen, was wachten.
Heel vaag herinnerde ze zich van alles… de instructies… maar wat…?
Het kloppen werd harder.

midden

Het levenswiel ~ Roely Anema

 

"Ik droom mijn leven en leef mijn dromen. Ik ga terug naar huis, ik weet nu wat ik te doen heb. Ik zal de mensen om mij heen vertellen wat ik doe en ook doen zoals ik het verteld heb. Ze zullen het gaan herkennen want schuilt niet in ieder mens een sjamaan?”

Boeddhistisch levenswiel

Sarah is er helemaal klaar voor.
Ze heeft een bewogen leven achter zich waarin ze heel veel levenservaring heeft opgedaan. Daarnaast heeft ze zich ook op allerlei manieren geschoold. Zowel voor haar levensonderhoud als voor het kunnen volgen en begrijpen van haar innerlijke ontwikkeling. Ze kan zich ook niet anders herinneren dan dat ze altijd al met een sterk nieuwsgierige  gedrevenheid antwoorden zocht op specifieke vragen.

Vragen als…:
Wat is het wat mij laat bewegen, laat voelen, laat communiceren….; kan dat echt alleen maar veroorzaakt worden door een stel hersenen en een kloppend hart?
Is telepathie onder dieren woordloos? Echt alleen maar intuïtie? Is intuïtie de universele taal van de dieren naast verschillende keelklanken? Zouden dan alle dieren, alleen door intuïtie, elkaar kunnen verstaan? Was telepathie onder de mensen woordloos? Ook alleen maar intuïtie en wat keelklanken? Waren de mensen eigenlijk gelijk aan de dieren in hun telepathische communicatie? Of was de telepathie onder mensen en dieren toch verschillend? Is er verschil geweest in de communicatie door een onderscheid tussen instinct en intuïtie. Communiceerden we dan misschien eerst allemaal instinctmatig? Of juist allemaal intuïtief?

midden

De zoeker

De 'zoeker'wordt de 'vinder.' ~ Christina Boudewijns de Kaste

Een familieopstelling door een aarde- en hemel verbinding.
Dankzij liefde en vertrouwen komt reiniging en wijsheid.

Sensueel golven bij zonsondergang de groenblauwe schaduwvleugen van de cipres. In mijn afgebladderde gietijzeren stoeltje zie ik stil, hoe de naaldboom lijkt te veranderen. Goudroze spelen de lichtstralen van de avondzon over mijn blote voeten en de contouren van de geurende rozenstruik dartelen er door.

Naar binnen luister ik, naar de veilige hartslag van mijn lichaam en de ondersteunende, pulserende Moeder Aarde die haar golven door me heen voert. Het aardse tijdsbesef laat los en als Kleine Bruine Vogel reis ik naar eeuwiger waarden. Mijn gedachten bewegen langs de zegeningen van het laatste jaar. Vreugde adem ik in en uit, zacht rijzend en dalend vieren de Aarde en ik het afscheid van deze dag.

Onhoorbaar nadert de Droomtijd en tot mijn verrukking neemt hij een donswitte, met kleine zwarte vlekjes getooide Sneeuwuil voor me mee. Hij glimlacht: “Kleine Bruine Vogel, ik stel je voor aan de boodschapper van voortekens. Hij heeft speciale ogen en met zijn hulp wrijf jij het stof uit je aardse ogen en neem je andere werkelijkheden helder waar.”