0 Running Fox Papers september 2008
 
Running Fox Papers

8e Jaargang nummer 56 ~ september 2008

Het universum spreekt

Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief

Veer Citaat voor deze nieuwsbrief:

„Je bent niet voor het universum verantwoordelijk; je bent wel verantwoordelijk voor jezelf”

~Arnold Bennett

Een Schat aan inzichten

Inhoud

Citaat van de maand Arnold Bennett
Grossglockner; een wenk van de eeuwigheid Hans Brockhuis
Spreek over een teken Het universum
Ik houd van het leven Annette van den Wijngaard
Spirit of Oneness Sharon Alder
De oude wijze man Bearwalker
Ontmoeting Matthijs van den Os
Een knipoog naar de eeuwigheid John Cali
  Colofon

Grossglockner; een wenk van het universum

~ Hans Brockhuis

Deze zomer waren wij in Oostenrijk. Daar hebben wij kunnen genieten van de oneindige schoonheid van het alpenlandschap. Iedereen die daar wel eens is geweest kan beamen dat dit land zijn adembenemende pracht tentoonspreidt in voor ons laaglanders vele hoogtepunten. Toch moet je, om op de top te komen, altijd eerst door een dal. De reis gaat – net als onze reis door het leven – omhoog en omlaag, op en neer, draaiend en kerend, totdat we uiteindelijk in staat zijn om op grote hoogte van het uitzicht te genieten om net die ene alpenbloem te bereiken die zo aanlokkelijk zijn kleuren en geuren verspreidt maar nog altijd welhaast onbereikbaar lijkt te zijn.

Is deze tocht te sturen, of spreidt het universum dit pad voor ons uit, zonder dat we daar iets aan kunnen doen? Zijn we in staat ons doorzettingsvermogen aan te spreken om datgene te bereiken waarnaar we streven, zonder de grenzen van het gevaar te overschrijden? Is het voor ons mogelijk om dàt pad kiezen dat ons naar de top leidt, of dienen we zo nu en dan een wenk van het universum te incasseren, opdat we de mogelijkheid hebben om een trede – een Stufe, zeggen ze in dit land – te stijgen op weg naar waar we met zijn allen naar onderweg zijn?

Spreek over een teken

~ Het universum

Lange, lange tijd geleden, voordat er zelfs nog maar zand in de zandloper zat, was er een klein ministipje genaamd XX (vul hier je eigen naam in). Het was zo klein dat het virtueel onzichtbaar was. Het werd aan Jou gepresenteerd als een Geschenk. Aanvankelijk was je verward en stond je perplex. Je dacht dat het een grap was. Toch, vertrouwend en onderzoekend, leidde intuïtie je naar aanvaarding om het aanstonds zorgvuldig te onderzoeken.

En ziet, nadat je zelf buitengewoon klein en minuscuul geworden was, vond je een soort van ingang die, in de vorm van een lang en kronkelig pad, naar deze kleine schat leidde. En naar binnen ging je, door het dichtste struikelbos dat je ooit gezien hebt, gemaakt van oeroude, met mos bedekte voorovergebogen eikenbomen. Spoedig vond je een glimmende ouderwetse sleutel die achtergelaten was op een grote ronde steen, speciaal voor jou.

Met de sleutel in je hand ging je voort op het pad tot je bij een immense poort aankwam. Boven de poort was een handgeschreven plakkaat voor al die hier voorbij zouden komen: "Welkom in de Jungle van Tijd en Ruimte, Waar niets is wat het lijkt, doch alles mogelijk is. Indien je jezelf ooit verdwaald of lusteloos voelt, Vergeet dan niet waar je vandaan komt, En volg de tekens..."

Glurend tussen de vergane metalen staven, kon je de hele Melkweg zien en bovendien zo'n honderd miljard sterrenstelsels. Je gedachten raasden, je verbeelding sloeg op hol en terwijl je jouw sleutel omhoog tilde naar het degelijke en versterkte slot en hem traag in de gleuf stak en die zachtjes begon om te draaien... was er een plotselinge Lichtflits en een uitbarsting van geluid.

Vervolgens, schijnbaar lichtjaren later, maar in feite niet meer dan één tel erna, merk je dat je de meest schone menselijke vorm hebt aangenomen. Je woont op de mooiste planeet en leidt het meest wonderbaarlijke leven en, met een rimpel van nieuwsgierigheid op je gelaat, zit je dit briefje te lezen, in het hier en nu, als XX.

Ik houd van het leven ~ Annette van den Wijngaard

Ik houd van het leven
Ik houd van mezelf
Ik accepteer zoals
alles komt en gaat
met een lach en
een traan
Ik ben volwaardig
en ik ben meZelf

Een dag vol veranderingen
Een dag vol herinneringen
losgelaten
Een angst overwonnen? Yes… ik heb het
afgesloten en voel
me voldaan

Vertrouw op het Hogere en leer
uit het heden van je fouten.

Spirit of oneness ~ door Sharon Alder

Oh Thou That Is, from Thy Glory this mortal mind came to Remember
Thy Boundlessness beyond All that can be fathomed, Thy endlessness

Beyond the heights, the depths, the great Abyss
Beyond the farthest star, beyond the Light that shines afar
Beyond all Thought and first Thought
Beyond all Sound and first Sound, thy spoken Word
Beyond the great emptiness of the Void
Beyond the fullness of the Pleromas
Beyond the Aeons where all dimensions cease to exist...

De oude wijze man ~ Bearwalker

De Oude Wijze Man zat in de schaduw van de boom voor zijn grot. Er kwamen Rode Mensen naar hem toe en hij zei tegen de Rode Mensen: “Vertel me jullie droom”.
En de Rode Mensen antwoordden: “De wijzen hebben ons gezegd om op deze en die manier te bidden, en dat het belangrijk is het alleen zó te doen zoals wij het hebben geleerd, want dit is ons doorgegeven door onze leiders.”

"Hmmmm," zei de Oude Wijze Man.

Toen kwamen er Zwarte Mensen naar hem toe en hij zei tegen de Zwarte Mensen: “Vertel me jullie droom.”
En de Zwarte Mensen antwoordden: “Onze moeders hebben ons gezegd om naar dit of dat gebouw te gaan en op deze of die manier te bidden. En onze vaders hebben ons gezegd op deze of op die manier te buigen als we bidden. En dat het belangrijk is dat we het alleen op die manier doen als we bidden.

"Hmmmm," zei de Oude Wijze Man.

Ontmoeting ~ door Matthijs van den Bos

Onderweg zie ik een blik die mijn ogen kruist,
ik twijfel en wend eerst mijn ogen af,
een onbekende kracht dwingt mij als het ware om te kijken,
onze ogen vinden elkaar opnieuw,
de blik is nu warm en intens,
ik voel mij wegzakken in jouw ogen als in een meer,
het lijkt wel een warm bad van herkenning,
van wanneer, van waar, welk moment?
een vage glimlach speelt om je lippen,
je straalt warmte uit en liefde,
van wanneer, van waar, welk moment?

Een knipoog van de eeuwigheid~ door John Cali

Velen van jullie, geliefden, worden gekweld en gehinderd door je verleden. – je verleden gedurende dit leven en die gedurende eerdere levenstijdperken. Je veroorzaakt bij jezelf zo ontzettend veel nodeloze pijn en smart door je jezelf altijd maar te richten op de ‘slechte’ delen van dat verleden.

Natuurlijk bestaat er wat dat betreft niet zo iets als een ‘slecht’ verleden – of een ‘slechte’ ondervinding. Elke ervaring is waardevol. Of, dat zou het kunnen zijn als je deze ‘mijn vol goudklompjes’ die elke ervaring voor jou inhoudt, wilt ontginnen.

Als jij zo een ervaring had, gedurende dit leven of een ander, die je ondergaat als slecht of negatief, is het niet noodzakelijk negatief te zijn op dit NU-moment. Jouw NU is alles dat je hebt. Natuurlijk kun je ervoor kiezen om je nu-momenten te focussen op alles wat je maar wilt – positief of negatief, in je verleden, in je heden, of in je dromen voor de toekomst.