uk   nl

 

 

De wereld als schouwtoneel

The world's a stage

Nada Chronicles, # 62

Door Hans Brockhuis - English by Debby Jenner

Je zult versteld staan hoe goed je, ondanks je twijfels, in staat bent geweest om de rol die je had voorgenomen te spelen, tot een goed einde te brengen en je krijgt een ‘open doekje’ van allen die om je heen staan

You'll be amazed how well you, despite your doubts, have been able to bring the role you intended to play, to a good end, and you get an 'open curtain' from everyone standing around you.



Elvis Presley (ja, in mijn jonge jaren was ik Presley fan) zong het al. “You know, someone said: ‘The world’s a stage and each must play a part.’”  

Maar wij Nederlanders denken als het om dit soort dingen gaat vooral aan onze dichter des vaderlands, Joost van den Vondel (1587-1679), die ooit schreef: "De wereld is een schouwtoneel, elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel."
Anderen zullen ongetwijfeld William Shakespeare (1564-1616) aanhalen die in ‘As you like it’ schreef: "all the world's a stage; And all the men and women merely players."

Steve Rother www.lightworker.com  herinnert ons er in zijn ‘Beacons of Light’ regelmatig aan dat we hier allemaal op aarde zijn voor het spelen van een rol. Een rol die is gekozen voordat jij hier ter wereld kwam.  
Bijvoorbeeld, in zijn channel van november 1999, liet ‘the Group’ via Steve onder meer het volgende optekenen:

“Prior to each incarnation, you scripted contracts and set up lessons for yourselves. You asked people to play parts that set you up with the opportunity to repay, or accumulate karma. The contracts each of you scripted were many, yet there is only one rule to the Game. Therefore all contracts are only potential contracts until they are chosen on the Gameboard. It is the choice that activates the contracts. All that you experience is a direct result of the choices you have made.”   “Voorafgaand aan iedere incarnatie, heb je een contract samengesteld waarin je lessen voor jezelf hebt opgesteld. Je hebt mensen gevraagd om de rollen, die je hebt opgetekend, te spelen om je in de gelegenheid te stellen karma te vereffenen of op te bouwen. Jullie hebben allemaal een hele reeks contracten opgesteld en toch kent het Spel maar één regel. Het zijn de keuzes  die de contracten op het speelbord in werking stellen. Alles wat jullie meemaken is een direct gevolg van de keuzes die je hebt gemaakt.”

Daaruit volgt dat je het zelf in de hand hebt of je jouw leven als een tragedie, een komedie, of misschien wel als een tragikomedie ziet. Je kent het wel; op het ene moment heb je het gevoel dat je het leven aardig onder controle hebt, maar een tel later is er een voorval waarvan je denkt, wat moet ik hier nu weer mee? Dan is het misschien wel tijd om een keuze te maken hoe nu verder te gaan. Zowel met het onderhavige probleem als ook met je leven als geheel.

Dan leer je jezelf het hele toneelstuk in kleine partjes, in lemma’s, op te delen en één voor één ga je daarmee aan de gang. Want, zeg je, ben ik niet verantwoordelijk voor mijn eigen zelf, is het niet zo dat alleen ikzelf de regie in handen heb van dit toneelstuk dat ‘ik’ heet? Ben ik niet in staat om mijn eigen boontjes te doppen en niet afhankelijk te zijn van anderen om die boontjes af te halen? Zo nu en dan zal er een moment zijn dat je een souffleur nodig hebt die je, als je tekst lijkt te stokken, weer op weg helpt. Maar uiteindelijk ben jij het die de hoofdrol in jouw eigen toneelstuk speelt. Natuurlijk zijn er twijfels, maar weet en onthoudt dat je een uitstekend acteur bent die een glansrol speelt en na een mogelijke verspreking ben jij steeds weer in staat om het vertrouwen in jezelf terug te winnen en weet je dat je bent doorgestoten naar een volgende acte in je bestaan. 

Op een goede dag, en dat is een van de weinige zekerheden in het leven, zal jouw schouwtoneel tot een eind komen. Het doek komt omlaag en buigend en zwaaiend zul jij een klaterend en ovationeel applaus in ontvangst nemen. Op dat prachtige moment weet je zeker dat je een uitmuntende uitvoering op de planken hebt gezet. Vol trots neem je het script onder je arm mee naar de volgende dimensie, waar je het zult beschouwen, samen met degenen die jou in eerste instantie hebben geholpen het te schrijven. Je zult passages kunnen laten zien die jou en anderen uitstekend zijn bevallen, maar ook mindere momenten zullen er zijn en dan is het tijd om jouw aandeel in het spel diepgaand te analyseren. Je zult versteld staan hoe goed je, ondanks je twijfels, in staat bent geweest om de rol die je had voorgenomen te spelen, tot een goed einde te brengen en je krijgt een ‘open doekje’ van allen die om je heen staan.

Running Fox wenst jou een uitmuntend schouwspel toe.

terug

The world's a stage

Elvis Presley (yes, in my younger years I was a Presley fan), already sang it. 'You know, someone said: “The world's a stage and each must play a part.'”

But we, Dutch, think as it concerns things like that, especially about our homeland poet, Joost van den Vondel (1587-1679), who once wrote: “The world's a stage, each one plays his role and each one gets his part.” Others will undoubtedly refer to William Shakespeare, who wrote in 'As you like it': “All the world's a stage: And all the men and women are merely players.”

Steve Rother www.lightworker.com reminds us regularly in his 'Beacons of Light', that we are all here on earth to play a role. A role that is chosen before you came to the world. For example, in his channel of November 1999 let 'The Group' through Steve note down the following:

“Prior to each incarnation, you scripted contracts and set up lessons for yourselves. You asked people to play parts that set you up with the opportunity to repay, or accumulate karma. The contracts each of you scripted were many, yet there is only one rule to the Game. Therefore all contracts are only potential contracts until they are chosen on the Gameboard. It is the choice that activates the contracts. All that you experience is a direct result of the choices you have made.”   “Voorafgaand aan iedere incarnatie, heb je een contract samengesteld waarin je lessen voor jezelf hebt opgesteld. Je hebt mensen gevraagd om de rollen, die je hebt opgetekend, te spelen om je in de gelegenheid te stellen karma te vereffenen of op te bouwen. Jullie hebben allemaal een hele reeks contracten opgesteld en toch kent het Spel maar één regel. Het zijn de keuzes  die de contracten op het speelbord in werking stellen. Alles wat jullie meemaken is een direct gevolg van de keuzes die je hebt gemaakt.”

From that follows that you have it in your own hands if you see your life as a tragedy, a comedy or perhaps as a tragic-comedy. You know what I mean. One moment you have the feeling you have a rather nice control over your life, the next moment there is an incident of which you think, what do I have to do with this now? Maybe then it is time to make a choice about how to continue. Not only with the present case, but also with your life as a whole.

Then you will teach yourself to divide the complete play in smaller parts, in headwords, and piece by piece work on it. Because you say, am I not responsible for my own being, is it not the case that I only have the control over this play, that is called 'I'? Am I not capable to provide for myself and not be depending from others to provide for me? Every now and then there will be a moment that you will need a prompter, who, as your lines seem to get stuck, helps you on the way again. But in the end it is you who plays the leading part in your own play. Of course there are doubts, but know and remember that you are an excellent actor who plays a star part and after a possible slip of the tongue, you are able to regain confidence in yourself and you know you have made it to the next scene in your existence.

One fine day, and that is one of the few certainties in life, your own stage will come to an ending. The curtain comes down and when bending and waving you will receive a splashing and rousing applause.
On that beautiful moment you know for sure you have put up an excellent performance. Full of pride you will take the script under your arm (in)to the next dimension were you will consider it together with those who in the first place helped you to write it. You will be able to show passages that have pleased you and others, but also lesser moments will be there and then it is time to thoroughly analyze your part in the play. You will be amazed  how well you, despite your doubts, have been able to bring the role you intended to play to a good end, and you get an 'open curtain' from everyone that stands around you.

Running fox wishes you an extra-ordinary stage.

back