Vertrouwen

 

Vertrouwen

Trust

Nada Chronicles # 55


Hans Brockhuis

Translated by Helen Maijenburg


VERTROUWEN

Je kent vast wel dat gevoel; op het ene moment heb je de indruk dat je het leven aardig onder controle hebt, maar een tel later is er een voorval waarvan je denkt, wat moet ik hier nu weer mee?

Het zorgvuldig opgebouwde kaartenhuis ligt in een zucht weer aan gort. Het lijkt alsof je helemaal opnieuw moet beginnen. De hele constructie dient weer van voren af aan opgebouwd te worden en  je vertrouwen in de wereld, in de mensheid, en vooral in jezelf heeft een behoorlijke deuk opgelopen.

Toch is dat het moment dat je zou kunnen koesteren. Je kunt weer met een schone lei beginnen en je kunt je openstellen voor grote mogelijkheden die vanaf dat moment voor het oprapen liggen. Twee jaar  geleden liep mijn computer vast. En hoewel ik – zo nu en dan – braaf een back-up had gemaakt, was ik ongelofelijk veel gegevens kwijt. Gegevens die ik dacht nodig te hebben om het Running Fox bouwwerk dat ik  had opgebouwd voort te zetten op een tot dan voor mij vertrouwenwekkende wijze.

Ook markeerde dat moment voor mij een soort opruiming, het loslaten van alle oude dingen die ik niet meer nodig bleek te hebben en die ervoor zorgden dat de site een soort wederopstanding beleefde. De bezoekersaantallen namen toe, het aantal abonnees steeg en meer en meer kreeg ik het gevoel dat ik op de goede weg was.

Langzamerhand keerde het vertrouwen terug , vertrouwen in de wereld, in de mensen en vooral vertrouwen in mezelf. Want in de loop der jaren dat ik me in de esoterische wereld beweeg heb ik geleerd dat er geen falen bestaat, dat je het niet fout kunt doen en dat  het leven een soort schouwtoneel is waarin ieder zijn rol speelt . Op het moment dat het lijkt alsof er geen weg terug meer is, brengt  in werkelijkheid grote mogelijkheden met zich mee met, wanneer je ervoor open staat,  volledig nieuwe speelruimte om te gedijen en te groeien.

Natuurlijk zijn er momenten – of perioden - in ieders leven die je niet nog eens zou willen meemaken. Het leven is een zootje, je bent hondsziek, of er zijn problemen in je relatie. De narigheden stapelen zich op, het vertrouwen is weg en het hele leven lijkt één grote puinhoop. Vertrouwen is ver  te zoeken. Je hebt geen boodschap aan mooie praatjes zoals deze, want je hebt genoeg aan je eigen misère. Hoe kom ik ooit weer uit deze puinhoop, waarom overkomt mij dit, of mijn gezin, of mijn familie. Ik had op een lot uit de loterij gerekend, en die heb ik gekregen, maar dat bleek dan wel het soort lot te zijn dat mij bepaald niet aanspreekt.

Op zo’n moment zit je diep in de puree. Het lijkt onmogelijk om uit de doornige struiken te geraken waarin je verzeild bent geraakt. Waar is je perspectief gebleven?

En toch…, is er een weg terug. Je hoeft alleen maar een stap opzij te zetten en je komt weer op het rechte pad uit en ineens lijkt het perspectief zich te veranderen. Een waterig zonnetje probeert dan door het wolkendek te breken en je weet dat je weer op weg bent naar nieuwe avonturen. Je leert jezelf om het hele grote probleem in kleine partjes op te delen en één voor één ga je die te lijf. Want, zeg je,  ben ik niet verantwoordelijk voor mijn eigen zelf, is het niet zo dat het alleen ikzelf ben die de regie heeft van dit toneelstuk dat ‘ik’ heet? Ben ik niet in staat om mijn eigen boontjes te doppen en niet afhankelijk te zijn van anderen om die boontjes af te halen? Geleidelijk komt het vertrouwen terug en je weet dat je weer een stap hebt gezet op het pad dat leven heet.
En als je dan later terugkijkt op die moeilijk periode, dan lijken de hobbels die je hebt overwonnen ineens veel minder hoog te zijn geweest dan toen je ervoor stond.

Running Fox wenst jou ongelofelijk veel vertrouwen – vooral in jezelf – toe!

terug

TRUST

You’ll probably know the feeling; one moment you have the impression you control your live pretty well, but a second later something happens of which you think what have I to do with that?

The careful built house of cards is destroyed to pieces within a wink. It seems as if you have to start all over again. The whole structure has to be built up from the beginning and your trust in the world, in humanity and most of all in your self has run up some real damage.

Nevertheless this is a moment you could cherish. You are able to start again with a clean slate and you can open up yourself for bigger possibilities which are there from that moment on. Two years ago my computer got stuck. And although good as I am - so now and then – I had made a back up, I lost quite a lot of data. Information I thought I might need to proceed the Running Fox structure I’d build in a for me trustful way.

To me that moment also marked a kind of clearance. Letting go of all old things I didn’t need anymore and which took care for the fact the sire experienced a kind of revelation. The number of visitors increased, the number of subscribers increased and more and more I got the feeling that I was on the right course.

Gradually the trust returned. Trust in the world, in people and most of all trust in myself. For in the progressing years I move in the esoteric world I have learned that failure does not exist. You can’t do it wrong and life is a kind of stage in which everyone plays his or her role. The moment in which it seems there is no turning back, it seems that in reality big possibilities come along when you are open for them; completely new scopes to thrive and to grow.

Of course there are moments – or periods – in everyone’s lives you do not want to pass through again. Live is a mess; you’re surly ill or you have relation problems. The misery piles up, the trust has gone and life looks like one big ruin. Trust is far to be found. You are in no need of blarney as these for you have enough of your own misery. How can I ever get out of this mess. Why does this happens to me, my household or my family? I hoped for a fortune in the lottery and I got it but it seemed a kind of fortune that didn’t particular appeal to me.

In such a moment you’re deep in the mess. It seems impossible to free yourself from those thorny bushes in which you got lost. What happened to your perspective?

And still... there’s a way back. You only have to make one step aside and you’ll step on the right path and suddenly the perspective seems to change. A watery sun tries to break through the clouds and you know you’re on the right path again to meet new adventures. You learn yourself to slice up the very big problem into small parts and to deal with them one at a time. You say, for am I not responsible for my own self. Is it not so that I myself am the producer of my own play that is called ‘I’? Am I not able to manage my own affairs and dependant from others to handle my affairs? Gradually trust comes back and you know you made a step again on the path that’s called life.
And when you look back one day on this difficult period, all the bumps you’ve won seem to be far less high then when you met them.

Running Fox wishes you incredibly lots of trust – especially in yourself!

back